TOT VOLGEND JAAR

~~~_/)~~~_/)_/)~~~_/)~~_/)~~~~_/)~_/)~~~~_/)_/)_/)~~~_/)~~~~~_/)~~_/)~

Dinsdag 1 september, CADEAUTJEAls we de trossen los gooien van de kade bij Sønderborg, weten we nog niet welk cadeautje ons te wachten staat. Gelijk na het los gooien van de trossen ruimen we de stootwillen weg en bergen we de meer lijnen. Nog in de havenkom hijsen we het grootzeil en gaat de motor uit. Er is weinig wind maar we kunnen zeilen. De Spiriwit lag tegen ons aan in Sønderborg dus die waren eerder los. Zij zeilen al de havenmonding, uit, bij het slot. Er staat niet veel wind maar wel uit een goede richting. Zou het (voorspeld) oostenwind zijn, het is noordoostenwind. Voor ons alleen maar beter. Ook de beloofde 10 knopen wind staat er gelijk al en langzaam loopt deze op tot (soms) 18 knopen. DIT IS EEN CADEAUTJEroept Willeke. Ik ben het helemaal met haar eens. Deze wind en een bijna strak blauwe hemel, knal helder zicht en een prachtige zon die schittert op het water. Kan bijna

niet mooier. Ik maak een foto van de Spiriwit die prachtig accentueert op het zilveren water. Om 14:00 uur varen we de Schlei in en meren we af in het populaire haventje Schleimünde. Het is best nog druk op het water, maar in de haven is er gelukkig nog genoeg plek en vinden we een geschikte box, uit de swell. Er is geen

havenmeester aanwezig dus doen we het havengeld in een envelop en doen deze, zoals gevraagd, in de bus. We maken gelijk een wandelingetje naar de vuurtoren, die op een van de havenpieren staat. Dit schreeuwt om het maken van een paar

mooie foto’s. Oordeel zelf maar!Er liep voor ons, naar de vuurtoren toe, iemand die ging vissen op de pier, bij het vuur. We blijven even kijken. Bij zijn eerste worp heeft hij gelijk beet en haalt hij een makreel binnen van zeker 30 cm. Bij de tweede worp heeft hij twee kleine Oostzee haringen. Ook in dit  

deel van de Oostzee kun je blijkbaar makreel en haring vangen. Morgen de laatste zeiltocht. Laten we hopen dat het weer zo’n mooie tocht wordt als vandaag . Goed, dat is voor later. We gaan eerst nog genieten van het mooie weer.

Vanavond zijn we te gast bij de Spiriwits, onze Vlaamse vrienden. Natuurlijk heb ik de camera mee. Net buiten de haven staat een beeldje op een sokkel, die uitkijkt over de Schleimünding. Het is net “manneke pis” zonder straal.

We drinken eerst een aperitief en aansluitend hebben Edward en Roos een heellijk diner voor ons gemaakt. Edward heeft als toetje een perfecte Irisch Coffee gemaakt. Het  is prachtig weer en we zitten

nog heel gezellig tot laat bui-ten. Morgen plannen we zo’n 40 tot 45 mijl. Dat ligt ook een beetje aan het schietgebied welke we moeten passeren. Als daar activiteiten zijn dan moe-ten we wat omvaren. Gezien de windvoorspellingen kan er maar beter geen schiet activiteiten zijn. voor nu, welterusten!

Woensdag 2 september, We vertrekken vroeg want we willen 40 mijl zeilen en omdat het zee- en schietgebied Todendorf gesloten is voor alle scheepvaart, kunnen we geen gebruik maken van de Kiel-Fehmarnsund-weg. We moeten ruim om het “spergebied” heen varen. Het gevolg is dat we hoog-aan-de-wind moeten zeilen met een kleine knik in de schoot. Het is een knobbelige zee waardoor het lijkt alsof er 18 knopen wind staat, terwijl er maar 14 tot 15 knopen staat. De stuurautomaat vindt het ook niet leuk en heeft er moeite mee. Pas als we twee reven zetten in

het voorzeil is het weer oké. Na 20 mijl zeilen komen we bij de midwaterton van de grote scheepvaart en tevens de grens tussen Denemarken en Duitsland. Nog 22 mijl te gaan echter, nu kunnen we afvallen en wordt het een ruime wind. Zeilt gelijk een stuk fijner en als dan ook het zonnetje er bij komt wordt het nog een aangenamen tocht. Een van de Nederlandse windjammer de J.R. Tolkien komt voorbij zeilen. Prachtig om te zien. Deze schippers charteren in de Oostzee. De J.R. Tolkien was onderweg naar Kiel waar ze aankomend weekend weer opstappers krijgt. We gaan dit keer niet naar Orth op Fehmarn, zoals we elk jaar doen als we terug komen. We gaan naar een kleine verenigingshaven in Heilingenhafen. Deze haven deden we als eerste aan toen we vertrokken (zie juni 1.) Als we om 15:30 bij de verenigingshaven aankomen blijken er geen geschikte plekken be-schikbaar. We varen door naar de mega-haven van Heilingenhafen maar we voelen ons daar niet thuis. Bij steiger 13 (op de helft) keren we om en besluiten we met z’n allen om terug te zeilen en door te gaan naar Fehmarn Burgstaaken, waar onze winterberging ook is. Om 17:00 uur meren we dan eindelijk af. We hebben geluk. Iemand verlegt een scheepje zodat we er nog tussen kunnen. De Spiriwit kan dan mooi tegen ons aankomen liggen. We liggen hier precies uit de wind. Een  mooie gelegenheid om de zeilen nog even zoet af te spoelen en een beetje te laten drogen. Van het eiland FUR in het Limfjord had ik nog twee halveliters lokaal gebrouwenbier bewaard en twee kleine flesjes Cava uit Nederland. We drinken op deze mooie, door corona knots gekke, maar ook bijzondere vakantie en onze vriendschap. Als kroon op alles, gaan we uit eten. Hier in Duitsland wel in alle openbare gelegenheden met mondmasker. Alle obers met volgelaatsmasker. Dit is wel weer de werkelijkheid. Op onze schepen en met onze Vlaamse vrienden zaten we in een veilige zone (bubbel) en in Denemarken een land met weinig besmettingen. Dat is nu weer anders. Extra goed opletten dus. Iedereen bedankt voor het lezen en de reacties die we

veelvuldig mochten ontvangen. Natuurlijk is het een soort dagboek voor ons zelf, maar omdat we het openbaar maken, is het is ook leuk te weten dat het gelezen wordt. Zelfs door veel meer lezers dan ik voor mogelijk hield. Nogmaals bedankt voor het meereizen

met ons en onze bree-rust. Ahoi, Ahoi, Ahoi namens ons beide. Liefs en groet, Jan en Willeke