Donderdag 16 mei, We liggen helemaal beschut voor de harde wind. De schipper van de Ferry vaart wel uit en dat moet ook wel anders krijgen ze geen klanten op het eiland en in het restaurant. Ondanks het mooie weer klussen we wat aan boord, leest Willeke het boek van Michelle Obama uit en werken we de administratie bij. Na de lunch gaan we aan de wandel. We lopen naar het deel waar we een paar jaar geleden voor anker hebben gelegen toen de wind geheel van de andere zijde kwam en veel minder was. Het is prachtig om de zon op en door het jonge groen te zien schijnen. het is nog zo rustig dat we tijdens de wandeling niemand tegen komen. Als we tegenover onze bree-rust

komen maken we natuurlijk een paar foto’s. De meeuw die op de punt van een rots zit te broeden (zie fotootje van gisteren), vliegt weg. Waarschijnlijk bang voor onze aanwezigheid, ondanks de gepaste af-stand die we houden. Ik zoom even sterk in en neem een foto van het nest. Ik kon met het blote oog niet zien dat er iets in het nest lag maar de foto liet duidelijk haar twee eieren zien. We maken maar snel dat we weg komen zodat ze weer terug naar haar aanstaande kroost

kan. We lopen hier geheel in de luwte te puffen van de warmte maar als we aan de oostzijde van het eiland komen staat er een frisse harde tot storm-achtige wind. Het is niet eitje tikken en niet keitje tikken maar Willeke die een rotsje probeert te lanceren Foto R.O. Terug in de luwte vindt Willeke

een lege zwanen-ei. Als een ei van een zwaan uitkomt brengt één van de ouders de lege schaal naar een plek ver van het nest om geen spoor achter te laten waar het nest zich bevindt. Dit uiteraard om rovers, vossen, arenden etc. op een dwaalspoor te zetten. Terug op de bree-

rust genieten we, uit de wind, van de zon. De tijd gaat voorbij met lezen, wordfeuten en de laatste perikelen oplossen met betrekking tot installatie van de reserve GSM voor Willeke. Als we ‘s avonds de schotjes voor de ingang willen plaatsen zien we de rode lucht van de ondergaande zon die een sterk accent krijgt door de donkere wolken. Morgen wordt er regen voorspeld dus plaatsen we alvast de kleine kuiptent ofwel de verlengde sprayhood. Welterusten en tot morgen.

Vrijdag 17 mei, Zoals was voorspeld is de harde oost- en noord-oostenwind gebleven en is de regen erbij gekomen. Van de wind merken we niet zo veel meer omdat we heel goed beschut liggen en de wind van stormachtig, naar stijve bries 6 bft is gegaan. Willeke neemt de geplande reis nog eens goed door en maakt allemaal aantekeningen bij wat we in Letland en Estland kunnen doen. Ik hou me bezig met de diverse routes die we kunnen varen en plan deze in de plotter. De 1e foto laat de gemaakte route zien vanaf onze huidige haven, via de archipel, naar Karlskrona. De 2e foto laat een gedeelte van de geplande route zien met meer details. Zoom je dan nog verder in dan krijg je bijvoor-beeld de 3e foto. Om niet de hele dag binnen te zitten maken we nogmaals gebruik van het fantastische lunchbuffet. Pas laat in de middag komen we weer terug op de bree-rust. Willeke start een nieuw boek en ik stort me op een kleine lekkage van een bovenluik. Niets zo vervelend als een lekkage dus dat moet gelijk verholpen worden.

3e

2e

1e

Zaterdag 18 mei, Na een nacht met zware regen en een staartje wind is het vreemd om wakker te worden zonder

geluid. Als we naar buiten kijken dan past het beeld er helemaal bij...... MIST. We denken/hopen dat het op zee zal meevallen en dat de mist wel zal optrekken dus besluiten we te vertrekken. We verkiezen de route over zee zodat we niet in de archipel hoeven te varen met de mist. Als we de laatste rotsjes en boeien achter ons laten, zie je geen perspectief meer met mist op zee. We zetten, buiten de AIS ook de radar aan. Op radar zie ik de kant, rotsen en enkele boeien. Buiten zie je niets. Na een tijdje mijmer ik wat weg: ALS DE WERELD OM JE HEEN GRIJS WORDT EN JE DAN OOK NIETS ‘MEER” ZIET DAN EEN GRIJZE WERELD, WAT BELEEF JE DAN NOG? Het antwoord

komt later in dit schrijven want, achteraf gezien maken we 40 foto’s en wil ik er 20 gebruiken op onze site, hetgeen veel te veel is. Foto links: Op radar varen we naar deze kardinale zuidboei. Heel even zien we hem en dan weer het kleine grijze wereldje MIST. We zien op

radar twee stipjes en gezien de snelheid die ze varen zijn het vissertjes. Zodra we ze zien blazen we op de hoorn zodat zij ons ook zien (zij hebben geen radar). De visser wijst op zijn paravaan die ver naast zijn schip drijft. We

gebaren terug dat we het zien en maken ruimte. Het tweede scheepje heeft ons nooit gezien en wij, hun alleen op radar en AIS. Wat ik nu vergeet te schrijven is

dat we onze koers hebben verlegt naar UTKLIPPAN. Als we vlakbij Utklippan zijn (zie je nog niets) en halen we de zeilen weg.  Dan opeens doemt de piepkleine haven ingang op. Willeke hangt snel de stootwillen uit en legt de meerlijnen gereed om af te meren. Met goed zicht is het spannend om in te varen maar met slecht zicht is dat nog veel spannender. Utklippan bestaat uit twee hele kleine eilandjes in zee met een betonnen bassin als haven. Ooit door de marine aangelegd tussen de 1e en 2 wereldoorlog. Later bedoeld als vluchthaven voor vissers maar dat geloofd niemand in Zweden zo verteld de havenmeester. In

deze periode is Utklippan één grote broedplaats voor allerlei vogels. Ook worden hier heel veel zeehonden geboren en bij windstil weer kan je hier de “huilers” horen. Kort na het afmeren worden we begroet door de havenmeester. Hij had geen schip meer verwacht met deze mist. Het is een gezellige vent en we staan zeker een half uur te kleppen met hem. We maken een kleine wandeling over het eiland. Erg ver kunnen we niet komen want dan wordt je aan-gevallen door meeuwen die hun (aankomende) kroost willen beschermen. Canadese-ganzen zijn wat banger en vliegen met veel kabaal weg (waarschuwing naar de andere) die dan ook gelijk wegvliegen. Helemaal niet nodig want we trek-ken ons al terug om de natuur niet teveel te verstoren.

Foto linksboven en linksonder spreken voor zich, broedende meeuwen. Foto rechtsboven de bree-rust in de betonnen bak (bassin) zie ook de schets rechts.

Foto rechtsonder één van de meeuwen op de uitkijk die ons kort hierna aanviel.

Foto uiterst rechts: Ganzen die bang, met veel kabaal wegvliegen. Zeearenden vinden hier ook geregeld prooi zo laat ons de meerder skeletjes zien die we op Utklippan vinden. Deze

is, denken we van een aal-scholver gezien zijn lange nek.

Twee fotootjes er onder zijn van andere watervogels zoals de onderste van eidereenden (edjer). Foto rechtsonder is van de paar barakken die hier aanwezig zijn en als je goed kijkt zie je in de mist ook de vuurtoren van Utklippan.

De laatste foto is ook erg leuk vrouwtje gans broedt, mannetje gans ‘super stoer’ op de uitkijk. HOEZO......... met mist is de wereld klein.

Zondag 19 mei, We staan vroeg op maar als we zien dat de mist er nog is kruipen we nog een uurtje onder de klamme lappen. Het weerbericht geeft noordoost en in de middag toenemend tot hard. We hopen dat de mist elk moment optrekt maar dat gebeurd niet. We bekijken alle mogelijkheden. Als we op Utklippan blijven en morgen de wind en mist ook ongunstig zou zijn, dan komen we op Utklippan (volgens de voorspelling) verwaaid te liggen. We weten dat dit niet een goede plek is om verwaaid te liggen! Om nu, in de mist, tegen de wind in, op te gaan boksen zien we ook niet zitten. Er is maar één alternatief en die gaan we dan ook doen. Om 12 uur wordt de mist iets dunner en kunnen we de vuurtoren zelfs zien. We maken alles zeilklaar en vertrekken naar Karlskrona. Eigenlijk dus iets terug, maar we kunnen wel met een ruime knik in de schoot, zeilen. Zo hebben we voor de komende dagen een betere uitgangspositie. Na een uurtje zeilen trekt de mist voor ons weg maar achter ons blijft er een dikke grijze massa op zee. Als we bij het ford zijn, benaderen we Karls-krona en is de mist helemaal verdwenen. Overal zien we marineschepen. Karlskrona is ten slotte de “Den Helder” van Zweden. Na het gevangenis-eilandje gaat Willeke de meerlijnen en stootwillen klaar leggen. Als we in de box afgemeerd liggen begint het te regenen. Willeke trotseert de beginnende regen om nog een paar boodschappen te doen terwijl ik schoonschip maak. We zien de eerste eidereenden met kuikens. Zodra er kuikens zijn verdwijnen de mannetjes. De vrouwtjes klitten bij elkaar en zorgen gezamenlijk voor de opvoeding van het kroost. Zijn er vrouwtjes die geen jongkies hebben, geen probleem! Zij zijn tantes en horen er ook gewoon bij. Gezellig toch. ‘s Avonds krijgen we meer regen en neemt de wind ook toe. We liggen prima met de kop in de wind afgemeerd. We zijn blij dat vandaag vertrokken zijn en kunnen gerust de nacht in.

~~~_/)~~~_/)_/)~~~_/)~~_/)~~~~_/)~_/)~~~~_/)_/)_/)~~~_/)~~~~~~_/)~~_/)

DRUK OP DE KNOP >> Juni-1 >> OM VERDER TE LEZEN OF DRUK OP HOME OM TERUG TE GAAN

Maandag 20 mei, De weersvoorspellingen zijn goed dus geen reden om een dagje te blijven. Tenslotte hebben we een doel dus als je kunt gaan moet je gaan! Er is geen mist voorspeld maar toch hangt er een nevel. Niet noemenswaardig want het zicht is zeker 500 meter zo niet meer. Het eerste stuk tot de brug kunnen we zeilen maar daarna

komen we teveel in de luwte. De brug is onge-veer 18 meter hoog. Dat ligt wel een beetje

aan de waterstand. Hier heb je geen hoog- en laagwater door getijden maar wel door wind. Langdurige noordenwind (zoals nu) dan loopt de Oostzee een beetje leeg dus lager water en meer ruimte onder de brug. Toch als we er onderdoor varen lijkt het maar net te kunnen! Na de brug wordt het prachtig weer en kunnen we weer zeilen. Als we de veerdienst voorbij varen hebben we een strak blauwe hemel. Kort na

de veerboot, daar waar de krappe geul naar de zee begint, zien we een muur van mist. We halen snel het zeil weg, doen de verlichting aan en starten de radar op. Gelijk daarna zitten we in een potdichte mist. De groene en rode bakens doemen pas op als we er zo’n 25 meter van vandaan zijn. Samen met AIS, radar en twee plotterschermen kruipen we door de grijze stilte. Het enige wat je kan horen is onze stem DAAR ‘VIJFVOOR’ EEN STAAK EN NOG EEN (groene en rode). We zijn opgelucht als we de smalle geul uit zijn en op open water komen. Achter ons zien we op AIS en radar een schip dat 6.5 knopen vaart en op ons inloopt. Wij vinden 5.2 knopen snel genoeg in deze mist. Het schip heeft ons waarschijnlijk ook gezien want het koerst ruim om ons heen. Een tweede oploper vaart ruim 17 knopen. Het is de A504 HMS Argos een marine schip (zie fotootje). Ook zij varen weer ruim om ons en om het andere schip heen. Na 30 mijl vinden wij het genoeg. We kiezen er voor om Kristianopel aan te lopen. Ook een lastige aanloop maar die kennen we wel van andere jaren. We meren af tegen de betonnenpier. Net als de lijnen zijn vast gelegd (de motor loopt nog) staan we ineens in de zon. Als we naar zee kijken zien we alle betonning van de aanloop liggen en is de mist weg? Wat doen we, los maken en verder gaan? We kiezen er voor om lekker te gaan genieten van het zonnetje en een wandeling te maken door het dorpje. Als toetje krijgen we een mooie avondrood.

>> Juni-1 >>http://www.breerust.nl/juni_1.php

Dinsdag 21 mei, Wind tegen en in windbuien nog hard 5 bft. Daarbij toch nog kans op mist want op zee horen we scheepstoeters van grote vrachtschepen. Ondanks het feit dat wij merendeels zon hebben en later op de dag een schraal zonnentje hebben, besloten we om niet uit te varen. 3 Dagen mistzeilen is meer dan genoeg. Daarbij komt dat we morgen een betere windrichting verwachten. De ochtend vullen we in met huiselijke bezigheden, de bedden worden afgehaald en de wasmachines van de haven gaan op volle toeren voor ons werken. Matrassen worden (ouder-wets met een echte mattenklopper van riet) uitgeklopt en buiten, in het zonnetje, gelucht. We zitten hier bij een prachtig natuurgebied met veel ondiep water. Zwermen ganzen komen in V-formatie aanvliegen en zoeken hier een rustplaats en een plek om wat te eten. ‘s Morgensvroeg vertrekken ze vaak weer en soms met het doel het hoge noorden in de Botnischegolf. Keer op keer probeer ik foto’s te nemen maar omdat ik dan volledig moet inzoomen zijn de foto’s dan vaak niet scherp. Toch nog een paar foto’s die site-waardig zijn. Er loopt nog een rode Koopmans 42 binnen. Het zijn ex-leden van onze Breehorn vereniging die een breehorn 37 hebben gehad. Dit schip hebben ze ook via de Breehornwerf gekocht. We kletsen met elkaar en delen informatie uit. Voor je het weet is de dag voorbij.

Woensdag 22 mei, Omgekeerde wereld. Nu is er nog wind maar vanmiddag is de wind waarschijnlijk te weinig om te zeilen. We gooien een beetje vroeg de trossen los en zetten koers naar Kalmar. De wind is pal tegen dus dat wordt

kruisen. Plaatje rechts laat de kalmarsund zien. Het gele is land. Blauw is ondiepwater en wit is diepwater. De blauwe lijn is de ideale (rechte-) lijn naar Kalmar met een afstand van een kleine 30 mijl. De gele-lijn is de lijn die we hebben gevaren (7 slagen) met een totale afstand van 46 mijl. Kortom 16 mijl omvaren om er te komen. In het begin gaat het nog wat langzaam want er is niet meer wind dan 8 a 10 knopen. Maar zoals je kunt zien loopt het water na Kalmar wijder uit. Dat is ook ten noorden van Kalmar. Dit samen zorgt er voor dat je een soort accelerationzone krijgt waardoor de wind wordt opgestuwd en geeft een veturie effect. In ons geval was dat dit keer heel prettig want we kregen daardoor tussen de 12 en de 16 knopen wind. De bree-rust ging als een speer door het water. We genoten er volop van. We hadden in Kristianopel kennis gemaakt met Rick en Sisi met een rode Standfast 42. Door een gunstige lange slag voor ons konden we hun aardig bijhouden en zodoende hebben we diverse foto’s van elkaar gemaakt tijdens het zeilen. De ganzen die (net als wij) op trektocht zijn, komen steeds vlak boven het water voorbij vliegen. De foto’s moet

je in gedachte aak elkaar plakken om de werkelijke lengte van de sliert ganzen te zien. Zo krijg je dan een beeld, van wat wij in werkelijkheid zien. Marrie en Willem zijn ook al in Kalmar dus die gaan we absoluut zeker ontmoeten.

Linksonder het schip van Rick en Sisi. Rechtsonder de bree-rust onder zeil. In het midden het kasteel van Kalmar die je gelijk ziet bij de aanloop van Kalmar. Rick en Sisi hebben vroeger ook een breehorn 37 gehad en kennen

Willem en Marie ook. Niet alleen trouwens van de breehornclub maar ook zakelijk hebben de mannen maar ook de vrouwen met elkaar te maken gehad. Gevolg, een leuke ontmoeting en omdat het zo gezellig is gaan we met z’n zessen naar Ernesto om heerlijk Italiaans te eten. Hierna maken we een wandelingetje door Kalmar en informeren we Rick en Sisi over Kalmar want zij zijn hier voor het eerst. Tijdens de

wandeling maken we ook nog een foto van het kasteel maar nu vanaf de landzijde.

Aan boord bij Rick en Sisi nog een afzakkertje en natuurlijk gezellig met elkaar praten over de schepen, camper en het werk van vroeger.

Moe maar voldaan kruipen we in de kooi en zinken we weg in een diepe slaap. Morgen blijven we want dan komen Bart en Marijke met hun nieuwe Nimbus Commander 340. Die willen we natuurlijk zien. Ook dit keer, zoals vaak voorgaande keren hebben wij de primeur! 

Donderdag 23 mei, De ochtend gebruiken we om in Kalmar wat dingen geregeld te krijgen en wat te laten checken.

We worden bij Marrie en Willen getrakteerd op prinsessentarte wat natuurlijk weer een feestje is. Daarna gaan we naar de bree-rust want er staat een viesklusje voor mij klaar. Ons toilet lekt en dat wil ik hier verhelpen want hier hebben ze een goede watersportwinkel die dit soort dingen allemaal in voorraad hebben, althans...... Het blijkt een kleine kering te zijn die niet meer afsluit. Deze zit in een dop geperst. In de watersportwinkel hadden ze de dop met kering niet op voorraad. Nog geen ramp want ze hebben wel een revisiesetje. Bij het afrekenen ff schrikken 65 euro. Dan zegt de winkelier, we hebben ook complete pompunits die kosten 95 euro. Ik hoef hier niet over na te denken. Onze pompunit is al erge oud en al eerder een paar keer gerepareerd. Ik neem de complete unit. Achteraf

heel verstandig want bij het verwijderen bleek er nog meer loos te zijn met de oude pomp. DAAR ZIJN ZE....... JAN, DAAR ZIJN ZE......... JAAAAAAAAAAAN KOM ZE ZIJN ER. Met ongewassen handen kom ik naar buiten maar omdat ik ook foto’s wil nemen ga ik toch maar weer naar binnen om de handen te wassen. Willeke begreep het niet helemaal dus JAAAAAAAN KOM! Marijke manoeuvreert het schip tussen de moringen door alsof ze al jaren het schip heeft. Ze meren langszij de kade af. Dubbel staat op de uitkijk en geeft de commando’s door naar Bart. Dan is het moment dat we elkaar weer kunnen begroeten

en we hun prachtige schip kunnen

bekijken. Het schip is echt prachtig

en heel geraffineerd ingedeeld. We

kijken onze ogen uit en vallen van de

ene verbazing in de andere. Voor dubbel was het een hele zit dus die moest wel even uitgelaten worden. Dat deed onze uitlaat service Willeke. Onderweg wat seringen geplukt voor onze vrienden die als welkomst bloemetje het goed deden. Na de rondleiding gaan we aan de borrel en wordt er feestelijk geklonken op onze ontmoeting en op een behouden vaart van beide schepen. Willeke had al nasi gemaakt dus aansluitend was het dineren op de bree-rust. We raken niet uit-gesproken. We plakken er sowieso nog een dagje aan vast in Kalmar. Willem en Marrie adviseren ons om in het kasteel naar een “van Gogh” presentatie te gaan die heel de wereld rond gaat. De meiden spreken af om samen te gaan en als het wat is dan gaan ‘s middags de mannen ook samen. Weer een dag om absoluut niet te vergeten. PROOST.

Vrijdag 24 mei, Voor Willeke gaat de wekker extra vroeg. Zij bakt een appeltaart voor bij de koffie op de bree-rust. Voor vandaag een harde wind voorspeld dus van varen was er toch ook niets gekomen. De appeltaart was echt heeeeuuuuuul lekker! Al dat werk was dus echt niet voor niets. We kregen er zelfs eigengemaakte slagroom bij.

Willem verteld nog wat meer over het van Gogh verhaal waardoor Willeke en Marijke zeker besloten te gaan. Ik wilde eerst nog wat huiswerk doen en nog even naar Clas Ohlson Een winkel die ook wel door Zweden

“kindergarden for man” wordt genoemd. Willeke wil dat ik daar wat T-shirts voor mezelf zou kopen want die vond ze zo mooi en van een goede kwaliteit. Kort er na komen de meiden, bijzonder enthousiast, terug en we werden streng doch dringend geadviseerd om ook te gaan. Er was bijna geen tijd te verliezen want de presentatie duurt een uur en ze sluiten om 16:00 uur. Het was even doorstappen maar uiteindelijk konden we in het kasteel wat bijkomen. De presentatie was met zo’n 35 projectors en echt FANTASTISCH. Soms hadden ze delen van de beelden bewegend gemaakt zoals vogels die vliegen. Samen met prachtig gekozen klassieke muziek was het een hele bijzondere presentatie.  Ik denk dat de foto’s  wel voor zich spreken.

De afbeeldingen wisselde continu af en liepen

door elkaar waardoor je steeds weer naar een

andere plek keek. Alle muren en vloeren waren

gevuld met afbeeldingen van zijn schilderijen.

Natuurlijk ook het kasteel weer bekeken.

Wat opviel was de landkaart waarbij een

groot deel van Finland bij Zweden hoorde

(dat deel is ook nog steeds twee talig). Gotland

en zuid Zweden hoorde bij Denemarken. Tijd gaat

snel als je het leuk hebt. Het is alweer tijd om de keeltjes te smeren en wat is daar niet beter voor dan prosecco. We doen een “happie en een sappie” op de “after All” en hebben een hele gezellige avond.

Zaterdag 25 mei, We nemen afscheid van onze vrienden. Marrie en Willem gaan vandaag ook weer verder met hun camper ‘t Marretje. Marijke en Bart hebben wat teveel gehaast en nemen nu een paar dagen om bij te tanken. Daar is Kalmar een goede plek voor want er is genoeg te doen maar je kunt er ook rust vinden en mooi wandelen of fietsen.

Voor we het ruimesop kiezen gaan we eerst even dieseltanken. Dit is een goede pomp waar veel wordt getankt waardoor de kans op bacteriegroei in de tank kleiner is. In Letland en Estland is de diesel aanmerkelijk goedkoper maar we weten niet of ze daar bio-diesel hebben want die is super gevoelig voor vocht en bacteriegroei. De wind is niet zo hard als ze is voorspeld zodat we met vol tuig Kalmar verlaten. Niet lang daarna varen we de Kalmar brug onderdoor die de vastewal verbindt met het grote eiland Oland. Het liefst zouden we naar Byxelkrok op Oland zeilen om daar op de loer te gaan liggen voor een oversteek naar Gotland. Omdat er voor morgen harde west tot zuid-westenwind is voorspeld kunnen we niet naar Byxelkrok. Er loopt dan teveel deining in de haven. Mönsterås zou een

goed optie zijn maar is mede door zijn lange inloop weer wat verder van Gotland. In de middag kakt de wind in en moet ‘het ijzeren paard’ de voortstuwing overnemen. Net voor de ingang van Mönsterås krijgen we iets meer wind en besluiten we om toch door te zeilen. Oskarshamn zou kunnen maar is een grote plaats. We hebben liever een klein plaatsje en omdat we laat binnen komen het liefst met een pizzeria. Tja...... laat dat in Figeholm het geval zijn. Als we het eiland Blå Jungfrun (Blauwe maagd) voorbij varen ligt ze net even (voor de foto) in de zon te pronken. Gezien het feit dat er geen eiland vlakbij ligt zal ze nog wel even maagd blijven denk ik. Boven land stapelen

steeds meer regenwolken zich op terwijl het boven zee prachtig weer blijft. Uiteindelijk zie je ook regen strepen boven land en hebben we aan de andere zijde van ons, waar ook bewolking komt, een regenboog. Als we Figeholm aanlopen staan er aan bakboord prachtige Zweedse huisjes en kijk je je ogen uit. Maar

jammer genoeg begint het zacht te regenen. Na 47 mijl zeilen, meren we tegen zeven uur af bij de FBK (Figeholm Båt Klubb). We doen dit snel en bergen vlug de zeilen nog net voor ze echt nat zijn. Willeke maakt binnen alles in orde en ik betaal de havengelden en haal pizza’s voor ons.

Moe (van het buiten zijn met weer en wind) houden we een rustig avondje en kruipen we vroeg in de kooi.

Zondag 26 mei, De wind kondigt zich al af en toe aan. De weervoorspellingen bevestigen onze gedachte, we liggen verwaaid. We kruipen nog lekker ff in de warme kooi en slapen een beetje uit. Als ik naar de douche wil gaan, zie ik allemaal ganzen met kroost voor onze deur. Ze zijn al groot! Grappige is, dat als we in Finland aankomen de ganzen dan pas hun kuikens krijgen. Als ik terug kom van de douche loop ik even langs de bootclubhaven. Zoals we al wisten is eind mei nog te vroeg voor de Zweedse zeilers. Van alle zeilschepen was er maar één schip waar de mast op stond.

Zo’n verwaaidag is altijd lekker om je voor te bereiden op de rest van de reis. Zeker nu het steeds dichterbij komt. Nog even een paar boodschapjes en we zijn er klaar voor. Alleen de wind die mag echt een stuk minder.

Maandag 27 mei, Ochtendgrijs ga gerust op reis! Maar deze ochtendgrijs gaat gepaard met regen. We stellen de reis nog een uurtje uit. Als we na een uur de scheren verlaten dan is dat op de motor want de wind staat pal tegen. Ook op zee moeten we nog (tot de 1e kardinaal) op motor varen maar dan kan eindelijk het zeil omhoog. Op zee is

het aardig weer en boven land zien we meerdere buien voorbij trek-ken. Als we de scheren inlopen staat een aalscholver zijn veren te drogen. Altijd mooi voor een plaatje. Na een halfuurtje in de scheren valt de wind weg en moet de motor aan. Pas als we in de open scheren zijn, vlak bij zee, komt er weer wat wind. Kijken we voor ons hebben we prachtig weer (foto). Kijken we achter ons dan komt er een zware

depressie aan foto). Bart en Marijke zijn ook onder-weg vanuit Kalmar en geven aan om ook naar Idö te komen. Let wel, dat is meer dan 70 mijl. Ondanks het dreigende weer gaan we ze verrassen met onze 1e BBQ deze zomer. Als het vuur lekker heet is

komt de “after All” met 9 knopen per uur en met een grote snor voor zich uit duwend aanvaren. Willeke vangt Dubbel op want die heeft 9 uur met gekruiste pootjes gezeten dus die wil wel even wat kwijt. Bart en Marijke kunnen dan even rustig de ‘after All’ afmeren en gereed maken. De BBQ was perfect. Dikke kleren aan en een beetje winderig maar, o zo leuk ennnn....... lekker. De koffie doen we op de ‘after All’ lekker bij de verwarming want die draaien helaas steeds overuren. Voor we de kooi opzoeken maakt Willeke nog een mooi plaatje van de zon die bijna onder-gaat. Morgen gaan we niet oversteken naar Gotland. We zitten bekneld tussen lagedrukgebieden, waarvan de grootste bij zuid

Finland ligt. De weervoorspellingen komen steeds niet uit. Er staat vaak meer wind dan voorspeld en ook in buien draait de wind zomaar 180 graden en verdubbeld in kracht. Op zee bij Gotland staat er nog 

meer wind en met een golfhoogte van 1,5 meter. Gaan we dus nog ff niet doen. We be-sluiten net als Marijke en Bart om nog een dagje te blijven en een paar mooie wandelingen

te maken. Ook een bezoek aan de loodstoren staat op mijn verlanglijst dus daar hebben we dan ook alle tijd voor. Nu eerst de kooi in ofwel met een duur woord, we gaan naar onze “eigenaarshut”.

Dinsdag 28 mei, Gisterenavond hadden Bart en ik, onze bree-rust nog even omgedraaid met de neus in de wind en veilig beschut achter de betonnenkade. De wind stond vannacht goed door maar dat deerde ons niet. Vroeg in de ochtend ging ze braaf liggen. Het beloofd een stralende dag te worden. Nog wel fris natuurlijk maar daar wen je aan. We krijgen bezoek van de Zweedse marine en zoals even later blijkt heeft een van de schepen een probleem met zijn waterjet. Het bevoorradingsschip takelt het schip deels uit het water maar verdere actie blijft achter-

wege. We starten met onze wandeling over een deel van Idö die wij nog niet kennen. Het blijkt een prachtige wandeling te worden en in de bossen, uit de wind zelfs erg warm. Dubbel heeft het helemaal naar zijn zin en rent als een volleerd klimgeit over de rotsen. Soms schiet hij achter je weg uit het zicht en als je dan na enkele minuten hem nog niet ziet en hem roept blijkt hij al achter je te staan en kijkt je aan zo van ‘waarom roep je, ik ben er toch al’.

Aan de zeekant blijkt weer hoe hard het waait. Het water tekent zich ruw af met schuimende koppen die door de wind omrollen. De andere-zijde van het eiland ligt uit de wind en daar lijkt het of er niets aan de hand is. Als we terug komen bij onze schepen is de rust weergekeerd. De marine is er weer vandoor. We hebben de haven voor ons alleen.

‘s Middags maken we nog een wandeling maar nu naar het oude vissersdorp. De huisjes daar worden tegenwoordig gebruikt als vakantie woning. Sommige huisjes hebben zichtbaar achterstallig onderhoud en dat geldt eigenlijk ook voor de loodsenpost. In de toren heb je een prachtig uitzicht over de

zee en de aanloop-

routes van en naar zee. Alles in de oren is nog compleet. Marifoon en zendapparatuur maar

ook een draagbare

Philips radio staat er nog. Alle schriften met aan-tekeningen etc. liggen er nog. Het is alsof de tijd

heeft stil gestaan. Het dorp is afgezet met schrikdraad om koeien en of wild buiten te houden. Er zijn doorgangen, je pakt dan twee geïsoleerde handgrepen om de draden te ontspannen. Op het moment dat de meiden langs lopen hou ik de handgrepen bij elkaar en zeg heel hard bbzzzzzz en maak daar bibberende en schokkende bewegingen bij. De meiden schrikken zich rot en ik lig in een deuk van het lachen. Toen ze zagen dat ik een grapje maakte konden ze er gelukkig ook om lachen. Terug op onze schepen doen we een “happie en sappie”. Dit vinden we altijd heel gezellig en lekker. Als we naar onze bree-rust terug keren gaat de zon alweer onder. Morgen willen we naar Valdemarsvik zo’n 35 mijl meer naar het noorden. Valdemarsvik is een leuke en gezellige plaats en biedt een goede beschutting voor de harde zuid-zuidwestenwind die overmorgen is voorspeld. Vertrek is om 7:00 uur. We moeten vroeg op dus nu naar bed.

Woensdag 29 mei, De wind is vannacht flink gaan doorstaan. Pas om een uur of 5 werd het iets minder hard. Ik hoor de kachel aanslaan. Ik had deze gepro-

    grammeerd op 5:45 uur en weet dus dat

     ik nog driekwartier kan slapen voordat

      de wekker gaat. Ik draai me nog even

     lekker om. Als we de bree-rust zeilklaar

  maken staat er buiten nog een stijve bries 5 tot 6 bft. De koers is met beide schepen naar Valdemarsvik te varen. ‘after All’ neemt voor het 1e deel een binnendoor route en wij gaan via de zee route. We gaan als een speer alleen al op de, 2x gereefde genua. Halverwege neemt de wind nog meer toe en meten we regelmatig 26 knopen windkracht 6 bft. We zetten het laatste (3e) rif omdat er grote stukken bij zitten die hoog aan de wind zijn. In de Archipel zijn bijna geen golven waardoor de bree-rust als een scheermes door het water gaat. De 11 mijl lange sund van Valdemarsvik ligt pal in de wind. We draaien het zeil weg en en gaan verder op de motor. We hadden ‘after All’ verwacht maar deze laat zich nog niet zien. Een paar mijl voor de haven zien we een schip heel snel aankomen varen. Het schip laat een enorme snor van water zien en vaart dus  heel snel. Het is de ‘after All’ en achteraf horen we van Bart dat ze op dat moment 14 knopen voeren. Ze kunnen in ‘plane’ wel 20 tot 25 knopen varen. We meren achter 

    elkaar af aan een lange steiger. We

        drinken koffie en thee, met wat

          lekkers, op de steiger in de luwte

           van de boot. Met het zonnetje erbij

           lijkt het gelijk zomer. Als het happy

          hour is wordt er nog eens op de

         mooie en goede reis geklonken.

                                               Marijke en Bart trakteren op Pizza en

                                       daar zeggen wij geen nee tegen. Ik probeer al jaren om foto’s te nemen van zwanen die opvliegen of al vliegen. Vaak is de afstand te groot of zijn ze niet scherp en nog vaker ben je gewoon te laat. Twee zwanen voor het schip vlieg op. Snel de camera gepakt en ........... te laat. Maar de zwanen landen 50 meter voor de bree-rust. Herkansing en eindelijk lukt het. Ze vliegen  zelfs een ere rondje zodat ik ze in volle vlucht ook nog kan fotograferen. Weer een fantastische dag vol van belevingen en avontuur en weer een wens in vervulling. Morgen zuid tot zuidwest 7 bft. voorspeld. Ze zitten vaak een knoop te laag dus dat kan wel eens werkelijk 8 bft. worden.

Donderdag 30 mei, Vandaag een verwaaidag en dat komt goed uit. In Valdemarsvik is, in een grote oude schuur, een loppismarkt. Zeg maar een soort kringloopwinkel maar dan voor een goed doel. De schuur was vroeger de werkplaats

van de watermolen met een stuw. De zalmtrappen zijn ook nog steeds aanwezig. We wandelen met z’n vieren door een park en langs het riviertje. Het is mooi weer en de harde wind is er nog niet waardoor de temperatuur aangenaam is. Zowel Willeke als Marijke scoren een paar leuke dingen voor heel weinig geld. Op een bankje bij het water voor de stuw bekijken we wat er gekocht is. Na de lunch spelen we een Zweeds middeleeuws spel “Kubb” Met stokken moet je klossen omgooien. Zijn ze allemaal om dan mag die partij een gooi doen naar de koning in het midden. Lijkt makkelijk maar valt enorm tegen. De actiefoto laat zowel de zwevende stok van Marijke als ook die van Willeke zien. Zie pijl. Dit keer hadden de mannen wat meer geluk.

Einde middag en ‘s avonds doen we weer gezellig een “happie en een sappie” Terug op de bree-rust kijken we wat we nu verder gaan doen. Even leek het er op dat er hogedruk-gebieden naar de Baltic zouden komen maar helaas gaat dat niet gebeuren. Rond Gotland is de wind daardoor nog harder dan hier en erg onstabiel. We besluiten het oversteken te vergeten en langzaam richting het noorden te zeilen om zo via de Ålands en Finlandse archipel naar Helsinki te zeilen. Heel jammer want dit is de tweede keer dat we deze wens hebben en die dan niet doorgaat. Heel misschien dat we het rondje met de klok mee kunnen doen maar dat zien we later wel weer.

Vrijdag 31 mei, Alweer de laatste dag van de maand. We willen vroeg vertrekken en nog even het laatste verse spul inkopen. Jammer maar de ICA (soort AH) gaat pas om 9 uur open. Er zit niets anders op dan te wachten. Hierdoor heeft Willeke nog wel even de tijd om samen met Marijke naar een ‘openlucht’ loppis te gaan tegenover de haven. Ze scoort een leuk nautisch sleutelhangerkastje en .............. dat kunnen we niet zeggen want het is bestemt voor iemand. We nemen afscheid van Marijke en Bart. We hebben fantastische dagen met hun gehad maar zij blijven voorlopig

in deze omgeving. Als we onderweg zijn en koffie nemen word ik getrakteerd op een heuse prinsessentarte. De archipel is hier fantastisch mooi en met heel veel mooie vakantiehuisjes op de eilanden. Vaak van oudsher oude vissershuizen maar tegenwoordig vaak verbouwd of zelfs vernieuwd. Ook de zeemeermin bij een van de huisjes heeft de winter weer overleeft en ligt te stralen in het zonnetje. Het is allemaal bezeild voor ons. Soms wel hoog aan de wind of met een knik in de schoot maar het meest halvewind tot zelfs bakstag. Er komt een groot vrachtschip door de scheren. Dit is iets wat je niet vaak ziet. Ik denk dat het een onderhoudsschip is voor betonningen die onderweg is naar een klus. Als we de Kejsarenboei voorbij varen staat de keizerlijkekroon nog steeds op de boei. Nu wordt je geacht een borrel te drinken op de gezondheid van de koning. We wensen de koning gezondheid maar de borrel moet nog even wachten tot we voor anker liggen nabij de Arkösund.