~~~_/)~~~_/)_/)~~~_/)~~_/)~~~~_/)~_/)~~~~_/)_/)_/)~~~_/)~~~~~~_/)~~_/)
>> Juli-1 >>http://www.breerust.nl/juli_1.php

DRUK OP DE KNOP >> JULI-1 >> OM VERDER TE LEZEN OF DRUK OP HOME OM TERUG TE GAAN

Maandag 15 juni, Onze lieve familie heeft een geweldig ontbijt voor ons klaargezet die we samen met Chris souperen. Zelfs plasticzakjes met rits liggen klaar zodat we een broodje voor onderweg kunnen maken. Om 10:00 uur rijden we weg. Het is maandag 15 juni en de code oranje voor Duitsland is er af en is nu code geel geworden. We mogen en kunnen weer reizen. Het is mooi weer en de reis gaat voorspoedig. We stoppen een paar keer om de benen

te strekken. We hebben geen haast want onze overnachting doen we op ongeveer 50 km. voorbij Bremen, op een camperplaats bij Sittensen. Er zijn nog twee plekjes vrij en ik mag wel zeggen dat wij de mooiste plek hadden. Direct naast een stromend riviertje met een watermolen. We kijken anderzijds uit op een prachtig park. Er zijn zelfs sanitaire voorzieningen, die ook nog open zijn. Morgenochtend eerst naar de warme-bakker voor broodjes en koffie en dan “trappen we hem weer aan” voor de laatste etappe.

Dinsdag 16 juni, De reis ging voorspoedig. Wel een paar kleine files gehad zodat we net even na enen aankomen. Onze bree-rust staat er mooi bij. Niet helemaal op zijn winterstallingplekje tegen de loods, maar dat kwam omdat

de wand van de loods geschilderd is. Een snelle blik in de boot wijst uit dat er geen lekkages of andere rare voorvallen zijn geweest. Ik had alle vluchtluiken mee-genomen om deze opnieuw te kitten. De grote openingen had ik afgedekt met planken, zeil en bakstenen. Gelukkig is alles goed gegaan. We halen gelijk de wintertent er af en vouwen deze op. Er blijkt een nestje op het

achterdek te zitten met drie eitjes. Het geeft een naar gevoel om deze weg te halen, maar het zal wel moeten. We komen Hans tegen, één van de twee zonen Weilandt. Helaas vernemen we dat de oude heer Weilandt afgelopen januari, op respectabele leeftijd, is overleden. Ondanks zijn leeftijd grijpt je dit toch aan, temeer wij hem erg graag mochten. De bree-rust wordt vrij gezet en er wordt een mooi plekje voor de camper gecreëerd vlak bij onze bree-rust.

Woensdag 17 juni, Het is nog een paar dagen mooi weer en dan krijgen we een paar dagen regen. We besluiten om eerst met het buitenwerk te beginnen. Ik ga de luiken plaatsen zodat de bree-rust weer waterdicht is. Willeke start met het schoonmaken van de teak randen en het wrijfhout. In de brandende zon en bijna geen wind zou je bijna wensen dat het iets minder mooi weer zou zijn. Het is ook nooit goed hé. We stoppen op tijd en strijken neer in de schaduw van de zonneluifel. Even bijkomen en het vochtgehalte weer op peil brengen.

Donderdag 18 juni, Was het gisteren warm, nou vandaag is het heet en geen zuchtje wind. Vanavond, morgen en overmorgen regen. Je kan het je niet voorstellen. Om niet te verbranden houden we een lange broek en een T-shirt aan ook al plakken die aan ons vast door transpiratie. Op het heetst van de dag moeten we even afhaken en zoeken we de schaduw van da luifel. Een liter water drinken is helemaal geen probleem. Het gaat er in als .............. Om 16:00 uur komt er een beetje wind en is de zon minder krachtig dus gaan we nog een paar uurtjes door. 18:00 Uur komt er meer en meer bewolking en eerste een teken van regenluchten. Als we gestopt zijn en lekker uitpuffen in de camper komt de eerste bui regen over ons heen. We laten de luifel (geschoord)

uit staan en het vouwdak omhoog. De wind komt van achteren

dus dat is gunstig. De eerste controles laten geen lekkage

zien in de camper dus houden we het vouwdak omhoog.

‘s Nachts harde tot zeer harde regen. Ook nu nog een

controle op lekken maar ook nu geen lekkage naar

binnen. Wel wordt het doek aan de onderzijde vochtig

maar dat zijpelt niet door naar binnen.

Vrijdag 19 juni, De harde buien zijn voorbij en hebben

plaatsgemaakt voor regen- en miezerbuien. De rubbers van

de luiken zijn al 30 jaar oud en zijn niet meer te krijgen. Het is

dus even spannend of binnen alles droog is gebleven. Het 1e luik is oké,

2e luik oké en het 3e grote luik is gelukkig ook lekvrij. Ik begin binnen met technische klussen m.b.t. de CV-installatie en het koelwatersysteem. Gisteren hebben we, i.v.m. de te verwachte regen, de grote kuiptent geplaatst zodat Willeke de kuip kan poetsen. Ook een hele klus kan ik je verzekeren. Na het eten gaan we weer lekker even douchen. Willeke heeft bij de havenmeester voor de komende dagen douchetickets gekocht. Na het douchen is het relaxen in de camper. Willeke leest weer voor het eerst een boek en ik schrijf weer een stukje voor onze site. Pffff morgen nog een dag regen! Dan toch liever maar zon. Maar ja, het komt zoals het komt en het gaat zoals het gaat. Daar kunnen we gelukkig niets aan doen.

Zaterdag 20 juni, Vannacht toch nog veel regen gevallen en omdat de wind draaide kwam deze nu schuin van voren op de camper. Hierdoor kregen we toch een kleine lekkage. Een verbeterpuntje die ik in de winter kan aanpakken. Vandaag hoop ik dat ik gereed kom met de CV en koelwater klus. Gelukkig is alles in de bree-rust lekkage vrij gebleven. Afgelopen twee nachten waren een goede test.  Het ene moment hang ik met mijn halve lichaam naar beneden in

een veel te ‘kleine’ bakskistje en het andere moment zit ik opgevouwen in een veel te kleine ‘grote’ bakskist. Zo gaat het de hele dag door en als de klus klaar is (moet nog wel getest worden) voel ik dat ik al mijn spieren nog heb. Gelukkig zorgt Willeke goed voor me en haar troostende woorden geven kracht om door te gaan. Buiten de goede zorgen om is ze ook aan dek sterk en actief met het poetsen van de roef. Na de middag heeft het nagenoeg niet meer geregend en nu na het avondeten klaart de lucht al op. Vanavond maar eens vroeg onder de klammelappen.

Zondag 21 juni, Van de Zweedse midsommar hebben we niets gemerkt behoudens dan, dat de nacht het kortst donker was en het daglicht het langst duurde. Hier, in de winterstalling, merk je

niets van feestelijkheden. Het is heel erg rustig en er staan nog heel veel schepen op de kant- en in de hallen. Het zijn rare tijden met de corona in de wereld. Het is inmiddels prachtig weer geworden en de temperatuur schiet omhoog. De grap is dat het hier continu sneeuwt

en er zelfs sneeuwballen op de grond liggen. Ha ha ha, het zijn pluisjes die uit de grote bomen komen waaien. Net sneeuwvlokken. Op de grond heb je een soort thermieken of winddraaiingen waardoor de pluizen aan elkaar klitten en een soort sneeuwballen worden. Echt koeler wordt het er niet van. Natuurlijk even contact gehad met het thuisfront want het is VADERDAG. Nogmaals gefeliciteerd Hans! Het CV-verwarmings systeem werkt goed, dus die klus is geklaard. We gaan vandaag, met het mooie weer, zoveel als mogelijk buitenklussen doen. Uiteindelijk om de boot weer zeil gereed te maken. Na het eten gaan we lekker douchen. Daarna nog even relaxen en dan vroeg te kooi.

Zondag 21 juni, Wat kan ik schrijven, we zijn nog steeds druk druk druk. Het lakwerk stellen we uit tot we weer uit het water gaan. Het is met name de ingang die gelakt moet worden. Dat houdt in dat we continu langs de verse lak moeten lopen. We gaan nu voor de winterstalling lakken en doen dat dan als laatste klus. Op deze manier kan de lak, de hele winter uitharden. Top idee van Willeke. Ze heeft dus wel een gebakje verdiend. Dat is dan natuurlijk een

marsepeingebak. Het ziet er erg lekker uit dus neem ik ook een stukje. Ook het onder-waterschip wordt niet ver-geten. Dit doen we niet om de visjes een mooi aanzien te verschaffen maar wel tegen aangroei van algen en schelp-

diertjes. Aangroei remt enorm af en dat kost snelheid. Ook als je op de motor vaart kost dit extra brandstof. Of je de kosten van de “antifouling” er mee uithaalt is nog de vraag, want dat spul kost goudgeld. Maar oké, als zeiler wil je goed voor de dag komen en altijd iets sneller zijn dan je buurmanzeiler. Er mag dus geen remmende factor zijn. Haalt de buurmanzeiler jou in dan heeft hij vast een wedstrijdschip of ......... zo zijn er nog een heleboel redenen te bedenken. Als ik zo over het zeilen schrijf kan ik bijna niet wachten tot onze bree-rust natte voeten krijgt.

Dinsdag 23 juni, Vandaag begonnen met het poetsen van de romp en met name de bakboordzijde. Verledenjaar lagen we in de Zweedse archipel met Marijke en Bart aan de rotsen. We hoorden toen redelijk laat, dat er hele harde wind zou komen. We zijn er weggevlucht naar de haven van Marijke en Bart in Gryt. Dat ging niet zomaar! Al snel werd het aardedonker en zagen we al onweersflitsen in de lucht. Na uren varen en net voor het slechte weer, konden we de boxen invaren. Ik raakte wel met bakboord de hoek van de steiger. Gevolg, een vervelende veeg in de celcoat die ik er niet zomaar uit kon poetsen. Welnu met een goed grove cleaner is het me gelukt deze fysieke herinnering weg te poetsen. De rest van deze escapade en toch ook wel leuke herinneringen blijven. Het poetsen ging best wel lekker. Alles op het handje dus wel zwaar voor de armen en schouders. Willeke was op de fiets bood-

Maandag 22 juni, Nog steeds druk druk druk met alle lijnen, schoten en vallen weer te plaatsen. Elke keer als we even beneden waren, namen we weer een kratje met spullen mee naar boven. Dat houdt dan wel in, dat het binnen aardig vol staat met spullen die weer ingeruimd moeten worden. Nu heeft alles wel een vast plekje dus het inruimen hoeft niet al te lang te duren. ‘s Avond doen we lekker niets meer. Willeke leest lekker in haar boek in ik probeer wat op het scherm te krijgen.

schappen aan het doen in Burg ongeveer een

  kwartiertje fietsen. Vol goede moed vervolgde ik

   aan de stuurboordzijde. De zon was daar inmid-

    dels weg dus dat kon perfect. Toch ging dit

     heel anders. Ik kreeg de romp niet mooi, hij

      bleef vlekkerig en hier en daar dof. Dit is in

       de winterstalling de zonzijde en krijgt de

        celcoat dus veel meer te verduren. Ik had

         nog een restant van “Dulon.” Dit is een

          zware cleaner en een twee componenten

           waxsysteem. Dit ging gelukkig perfect

            maar dat betekende wel dat ik eerst met

             cleaner moest polijsten, dan uitwrijven,

                                                                                            vervolgens systeem 1 aanbrengen en vervolgens daar

                                                  overheen systeem 2 aanbrengen en dat weer allemaal uitwrijven. Pffffff maar het

                      resultaat was perfect. De biceps hangen nu niet meer, maar zitten weer op de plaats waar ze horen.

We stoppen op tijd, douchen en netjes aankleden want we gaan uit eten bij de Griek met onze Belgische vrienden Roos en Edward. Hoewel we afgelopen winter nog e-mailden met elkaar bleken we nog lang niet uitgesproken te zijn!

Woensdag 24 juni, Poetsen was nog niet klaar en dat nam nog meer dan de ochtend in beslag. Willeke haalde weer lekkere verse broodjes en bracht de laatste kratjes met spullen aan boord. Er is weinig wind en uit de goede hoek dus plaatsen we de zeilen alvast en doen we ook de zeilhuiken er op. We krijgen een berichtje van Tonny & Ina en Toon & Helma, dat ze in Burgstaaken zijn. Willeke fietst naar ze toe en wijst ze de weg naar, waar we met onze bree-rust en camper staan. Tonny en Ina hebben een nieuwe boot gekocht die ze kortgeleden hebben gehaald bij de werft in Schleswig. Natuurlijk willen we hier

alles over horen en dat doen we onder het genot van een drankje. We spreken af dat we elkaar nog gaan ontmoeten met onze schepen, als wij ook weer aan het zeilen zijn. We gaan best lang door want MORGEN KRIJGT DE BREE-RUST NATTE VOETEN. Het zal dan in principe de laatste nacht in de camper zijn die ook al echt bij ons hoort.

Donderdag 25 juni, Die arme bree-rust, ze wil zo graag het water in maar moet toch nog even geduld hebben. We hadden in alle bedrijvigheid niet naar de weersverwach-tingen gekeken. Vandaag krachtigewind ofwel in zeilers- termen een stijvebries met uitschieters naar 7 bft of zoals de Engelse zeggen “near gale.” Het is nu 17:00 uur en alles is aan kant, we zijn er helemaal klaar voor. Als de bree-rust weer drijft moeten we nog wel een aantal controles doen en dat met name op lekken van slangen etc.

De werkkleren gaan uit en maakt plaats voor wat netters want Willeke nodigt me uit om een visje te snavelen bij “Zum Golden Anker.” Als het goed is, gaat de wind vannacht liggen en staat er morgenochtend en zwakkewind ofwel in zeilerstermen een flauwe koelte. We zullen zien! Wel slapen we vannacht al aan boord. De camper is inmiddels ingeruimd met spullen die nodig zijn voor de winterstalling.

Vrijdag 26 juni, Het is zover, de trekker met lift pakt de bok met bree-rust en al op en tilt deze zo’n 15 tot 20 cm omhoog. Met een

loopsnelheid rijden we de 75 meter van de werf naar de haven. Daar wordt de bree-rust, zorgvuldig in de hijsbanden, van z’n bok getild. Wat is ze weer een plaatje. Het liedje “een mooier schoonheid heb ik nooit gezien” zingt door mijn hoofd. Nog geen tien minuten later drijft de bree-rust. Een snelle inspectie vindt plaats en dan varen we naar de Weilandtsteiger waar ik een uitgebreide check doe m.b.t. alle gedane werkzaamheden. Gelukkig is alles goed. Ook alle elektronica blijkt goed te werken waardoor we het verder kalmpjes aan kunnen doen. We drinken een borrel bij onze Vlaamse buren en dat is (weer) zo gezellig dat het diner pas om 21:00 uur genuttigd wordt.

Zaterdag 27 juni, Gisteren noodweer aan de Vlaamsekust maar ook Nederland had zware onweer te verduren. Hier geven ze geen harde wind maar wel “gewitter” (onweer) later op de dag. Je zou het niet zeggen want het weer is prachtig. Aanvankelijk was het plan om naar Bagenkop op Langeland in Denemarken te varen. Vandaag is ook daar code oranje omgezet in code geel. Het is 32 mijl zeilen en met deze ‘lichte koelte’ (matige wind) zou dat veel te lang duren waardoor de kans om in gewitter te komen veel te groot is. We kiezen voor Heiligenhafen. Minder ver maar wel helemaal te zeilen. Heiligenhafen heeft meerdere havens waarvan er één, gigantisch groot is. Van verre zie je al een woud van masten. Wij kiezen voor een veel kleinere verenigingshaven en dat bleek een schot in de roos te zijn. ‘s Middags gaan we het stadje in. Eerst lopen we langs de vissershaven en via de graan-overslag naar de boulevard. Vele restaurantjes lokken ons maar we geven niet toe. Via de boulevard van de grote Marina lopen we het

stadje in. Het is zaterdag en na drieën dus zijn de meeste winkels dicht. Daardoor, maar ook omdat het smoor heet is in de stad, is het erg rustig. We doen een paar bood-schappen voor vanavond en wandelen met een ommetje terug naar onze bree-rust. Einde middag horen we gerommel en zien we donkere luchten op ons afkomen. We zetten de kleine kuiptent klaar zodat deze in een minuut uitgevouwen kan worden en dat bleek ook nodig. Gewitter hebben we niet gehad maar wel een halfuurtje regen. Een

visser komt nog laat binnen met tientallen krijsende meeuwen achter zijn schip aan. Die zijn dus nog volop aan het schoonmaken en misschien wel fileren. Als we later het weer-bericht opnemen geven ze voor morgen, vrij krachtige wind en gewitter. We hebben het best naar ons zin hier en er is nog genoeg voor ons te ontdekken dus blijven we sowieso nog een dagje in Heiligenhafen.

Zondag 28 juni, We slapen een beetje uit en doen wat laatste klusjes. Esmee is jarig dus die bellen we even. Er is nauwelijks wind maar

wel af en toe een bui. Verder eigenlijk best lekker weer. De verwachtingen voor de middag is een toenemende wind 5 bft. en nog steeds kans op gewitter. Er is hier in Heiligenhafen ook een Lidl dus pakken we, na de lunch, de fietsjes en gaan we nog wat inkopen doen die in Denemarken te duur zijn of niet te krijgen. We lunchen buiten maar wel

onder onze verlengde sprayhood. Net als we bespreken dat we misschien toch wel hadden kunnen varen begint het te regenen, de lucht wordt snel donker en de regen maakt plaats voor een stortbui met felle windstoten. Heel even horen we nog wat gerommel van onweer. Oeps, toch maar goed dat we niet zijn uitgevaren! Na een uurtje gaat de harde wind en de stortbui er uit. De regen bleef nog wel zodat we pas om 14:30 uur naar de Lidl konden fietsen. Gelukkig hebben we dat wel

nagenoeg droog kunnen doen. Onze Vlaamse buren uit Fehmarn zijn ondanks de regen en gewitterwaar-schuwing naar Spotsbjerg op Langeland Denemarken aangekomen en melden dat de haven leeg is. E.e.a. werd bekrachtigd door de volgende foto! Wat Corona alle-maal veroorzaakt in de landen. Vanavond en morgen-ochtend kijken we nog even naar de weerberichten en beslissen dan wat we doen. Hier blijven is geen straf want we kennen de buurt absoluut nog niet genoeg.

Prachtige wolkformaties wisselen elkaar langzaam af.

Maandag 29 juni, De dag begint heel mooi en de wind staat al stevig door. Een mooi moment om een was te draaien in de wasmachine van de vereniging. Met deze wind en 80% zon is de was ook zo droog. Na de lunch maken we een wandeling door de stad. De thermoskan heeft het helaas begeven

dus kopen we een nieuwe. Stolz had er niet een die ons beviel

en was nog prijzig ook. Een andere winkel waar we eer-

gisteren waren had er wel een die naar ons zin was.

Bijkomend voordeel was, dat deze voor halfgeld

stond en daardoor goedkoper als die van Stolz.

Vervolgens lopen we naar een soort kring-

loopwinkel waar Willeke nog een paar leuke

dingetjes op de kop tikt. Met een, bijna

volle rugtas, wandelen we naar de boulevard,

het strand en de lange pier in zee. Op de terug-

weg drinken we een kop koffie met een marsepein

gebak. Ook dit keer help ik Willeke door een paar

hapjes mee te eten. In de oude vissershaven liggen

vissersschepen ingericht als petit restaurantje. We ons laten verlijden. Ik ga voor de kibbeling en Willeke voor de curryworst met brood. ‘s Avonds in de bree-rust schieten we een leuk filmpje voor Reina (moeder van Willeke) zij wordt straks 30 juni, 58 jaar jong zullen we maar zeggen. Proost Reina. Op jouw gezondheid.

Dinsdag 30 juni, Je ligt er op te slapen, ik bedoel de wind. Die zou gisterenavond en vannacht komen. Er kwam wel iets maar bij lange na niet wat ze voorspeld hadden. Elke keer als de wind iets toenam dacht je, ahhhh daar is hij. Pas in de vroege ochtend begint het te waaien en dan pas slaap ik lekker. Later blijkt ook Willeke slecht te hebben geslapen. We bellen de jarige moeder, maar wel pas nadat ze het “leuke” filmpje op “Whatsapp” hebben gezien. Willeke zou eigenlijk gisteren vanaf Stockholm naar huis zijn gevlogen voor de 58e verjaardag van haar moeder maar door de corona was de vlucht gecanceld en zijn we ook niet in Zweden, laat staan Stockholm. Na het bellen met onze

ouders/schoonouders, pakken we de fietsjes en fietsen we langs het meer (wat de Duitsers see noemen) tegen de harde wind in naar het vuur west van Heiligenhafen. Terug fietsen we langs het Steinwarderstrand aan de zeezijde (wat de Duitsers meer noemen.) Terug met de wind mee was een makkie dus fietsen we nog een stuk door langs de Graswarder wat ook een “naturschutzgebied” is. Dat is niet een schietgebied maar een beschermingsgebied. Belangrijk verschil nietwaar. Ma en Pa zijn naar Ed en Marjan, Ed haalt en brengt hun. Net als we in de stad hebben gegeten en geproost op de gezondheid van beide ouders, belt Ed ons. Hij wilde ‘video bellen’ met ons maar dat lukte niet helemaal. Eenmaal op onze bree-rust had Willeke het snel voor elkaar en konden ‘life met beelden’ praten met elkaar. Was heel leuk en goed om te zien. Als we een uurtje aan boord zijn begint het flink te regenen. Wat hadden we een geluk want wij hielden het met fietsen zo goed als droog. De wind staat nu nog harder door en zo te horen zijn we daar nog niet vanaf. Straks eerst maar weer een nautischweerbericht bekijken om te zien of we morgen weer verder kunnen reizen en waar we dan naar toe kunnen. Naar het NW Denemarken of ZO Duitsland.