~~~_/)~~~_/)_/)~~~_/)~~_/)~~~~_/)~_/)~~~~_/)_/)_/)~~~_/)~~~~~_/)~~_/)~
>> augustus-3 >>http://www.breerust.nl/augustus_3.php

DRUK OP DE KNOP >> AUGUSTUS-3 >> OM VERDER TE LEZEN OF DRUK OP HOME OM TERUG TE GAAN

Vrijdag 16 augustus, HOERA, we liggen verwaaid. Hoewel er erg veel nerveuze mensen op de steigers rondlopen en met elkaar overleggen zeg ik toch “hoera we liggen verwaaid.” Als we verwaaid liggen gaan we niet alleen afwachten op beter weer maar gaan we kijken wat we kunnen ondernemen. Omdat het verder heel mooi weer is en een aange-name temperatuur, besluiten we om te gaan fietsen. Eigenlijk was het warmer dan we verwacht hadden, we droegen een lange- i.p.v. een kortebroek en dat had echt niet gehoeven. Via de stad en een konditori voor de koffie fietsen we naar het oostelijkestrand van Ystad. Prachtige witte zandstranden met pieren als golfbrekers die tevens dienst-doen als zwem- en zon pier. Aan de andere zijde is het duinbos met recreatiehuizen en huisjes. Bijna alle huisjes hebben een schuurtje aan het strand. Je hoeft dan niet alle spullen mee te sjouwen. Sommigen hebben er zelfs een keukentje in. Het leuke is dat ze allemaal verschillen in kleuren. Zelfs een rots is roze en als varken beschildert.

Helaas zie je dat laatste niet goed op de foto. Er zijn vele uitsparingen waar je wat kunt eten of drinken maar dat doen we niet (echt niet hoor). Maar als we langs een ‘mini golf’ komen daag ik Willeke uit voor een spel. tot mijn ver-bazing moest ik wel even aandringen maar ze nam de uitdaging aan. Het begon al gelijk goed, Willeke sloeg in twee keer de put en ik deed er zeven keer over. Om een lang verhaal kort te maken won Willeke het spel met 85 slagen

daar waar ik er 89 voor nodig had. Belangrijkste was dat we erg veel lol hadden. We fietsten nog een heel stuk door tot het pad ophield. Terug fietsten we door de bossen en nog iets verderop door de bossen waar de recreatiehuisjes en -huizen staan. Bijna aan het einde van de middag fietsen we terug door de stad en lopen we met de fietsjes door het centrum van Ystad. Terug op de bree-rust was het alweer tijd voor een drankje en het weerbericht. Morgen “vormiddag” zuid 8 tot 11, zwaar-bewolkt en regen. Dat is dus veel te hoog- en te hard aan-de-wind en erg nat. Conclusie, we mogen weer bedenken wat we morgen gaan doen. We weten nog wel wat dingen maar dat lezen jullie morgen wel weer.

Zaterdag 17 augustus, Weerbericht van 6:30 uur: Formiddag Syd 8-11 m/s, eftermiddag Syd 7-10 m/s en regen. Zondag zuidwest tot west 5-8 m/s en max 10 m/s wind, ook weer tegen en regen! De 1e mogelijkheid om over te steken is woensdag met een voorspelde noordwest 4-7 en maximaal 8 m/s. Er liggen hier een heleboel schepen (Duitse) die volgend weekend thuis moeten zijn en misschien wel dit weekend nog. Ik ben benieuwd hoeveel vertrek-

kers er morgen zullen zijn. We hebben allebei niet zo veel zin om iets te ondernemen in de regen. We hebben een goede WiFi verbinding in de haven en dat geeft mij de mogelijkheid om Navionics kaartplotter updates uit te voeren. Willeke loopt nog even naar de stad om bij een winkel met 70% REA (uitverkoop) te kijken. Als ze terug komt heeft ze slechts een mooie riem van 30 euro voor maar 5 euro gekocht.

‘s Middags als het droog is willen we samen een wandeling maken maar het eerste uur gaat verloren aan het einde van de steiger. Een Duitser uit onze haven spreekt ons aan en ook een Nederlandse solozeiler met een stalen ‘Koopmansjacht’ komt een praatje maken. Heel origineel gaat het gesprek hoofdzakelijk over het weer. Na een uurtje weken we ons los en gaan we toch nog de beoogde wandeling maken door de vele mooie straatjes van Ystad. Helaas hielden we het niet droog. Willeke duikt het museum in van Charlotte Berlin. Zij was haar tijd ver vooruit en werkte zelfstandig als pianolerares. Ze sprak diverse talen en deed (heel ongebruikelijk in die tijd) in aandelen en vergaarde daarmee een fortuin. Uiteindelijk heeft haar nalatenschap zich omgezet in een museum met haar levensverhaal. Het museum wordt nog steeds betaald en onderhouden uit haar nalatenschap. Wil je meer weten kijk dan op  https://www.ystad.se/kultur/ovriga-museer/charlotte-berlins-museum/ Ik was iets minder geïnteres-seerd in het museum en ging terug naar de bree-rust om te zoeken naar een weerbericht voor de komende dagen die voor onze gebieden, niet zuid, zuidwest of west in zijn lijst heeft staan. Helaas ben ik daar niet in geslaagd. Wel vond ik een goed weerbericht bij de Denen die beter en overzichtelijker is dan die van de DDW. Het werd een beetje fris in de bree-rust maar dat werd snel teniet gedaan door de oven die aan ging want Willeke maakte heerlijke en rijkgevulde wraps.

Zondag 18 augustus, Bree-rust’jes weer noordwaarts naar SIMRISHAMN. Ja het is echt waar..... maar dan wel met de trein. Op de terugweg hebben we, met de bree-rust, Simrishamn niet aangedaan hoewel we het een hele leuke plaats vinden. Een leuke afwisseling is het dan ook om met de trein naar Simrishamn te reizen. De trein doet er bijna een uur over en gaat niet langs de kust dus zie je ook nog wat van het binnenland. In Simrishamn lopen we door

de smalle straatjes, maar dit keer ook door straatjes waar we nog niet eerder geweest waren. Natuurlijk ook langs de jachthaven waar we welgeteld vier passanten zagen. Het is hier hoge-wal dus niet echt een belemmering om te vertrekken. De meeste schepen waren al ver-trokken. We hadden eigenlijk best wel mazzel want elke keer als er regen kwam, waren wij net ergens binnen, zodat we amper regen op ons hoofd kregen. Natuurlijk gebruiken we een lunch in Simrishamn en voor we het wisten liep de middag op het eind en moesten we ons nog bijna haasten om op tijd bij de trein te zijn. De reis met de trein ging voorspoedig en ook nu we

in de trein zaten plensde buiten het van de regen. Op het moment dat de trein Ystad in reed stopte de regen. Van het station naar de haven is tien  minuten lopen. Op afstand zie ik onze witte breehorn al liggen. Hé, staan er nou mensen bij ons schip? Als ik iets dichterbij kom zie ik dat het een andere witte breehorn 37 is. We raken gelijk

in gesprek met de Duitse eigenaren die net afgemeerd lagen. Hun schip is van dezelfde leeftijd als ons schip. Na een halfuurtje kletsen met elkaar besluiten we om morgen elkaars schip te bekijken. Terug op onze eigen bree-rust drinken we een borrel op de trouwdag van ons nichtje Joyce en haar man Niels die vandaag één jaar getrouwd zijn. Verleden jaar trouwden ze, met onze oldtimer Fiat-500 als trouw auto. Vandaag hebben ze een toertje met onze oude Fiat-500 gemaakt naar Noordwijk etc. en maakten er een leuke en onvergetelijke huwelijksdag van. PROOST.

Maandag 19 augustus, Ik ben al vroeg op om het weerbericht te op te nemen maar eigenlijk is het niet nodig. Het geluid van de wind voorspeld al niet veel goeds en een blik op de windvaan zegt genoeg. Zuidwest en te harde wind. Toch voor de zekerheid het weerbericht checken maar die bevestigen mijn vermoe-den. Terug in bed hoop ik dat Klaas Vaak nog ff langskomt maar als hij te lang

weg blijft kruip ik uit de kooi de warme natcel in (badkamertje) in (CV staat aan.)

We nodigen de nieuwe breehorn buren uit om koffie te drinken en dan kunnen ze ook onze breehorn zien. Na de koffie kunnen wij hun breehorn zien. De grap is dat er maar weinig witte breehorns zijn. Ons bouwnummer is 37 en hun breehorn is ook wit en heeft bouwnummer 36. Er waren veel gelijkenissen maar het inte-rieur was compleet verschillend. De vier dekramen zaten bij hun in de kombuis en bij de kaartentafel waardoor het schip veel meer licht binnen krijgt. Gevolg is wel dat zij twee hondenkooien hebben en een kleine natcel/toilet in de punt nog voor het bed. De kaartentafel is niet groot maar met de vast ingebouwde stoel heel mooi en gezellig. Ook de salon is mooi en gezellig in getimmerd. Omdat ze eerst bij ons waren en erg enthousiast over onze indeling en uitvoering waren, dachten we dat hun in-timmerring niet zo mooi zou zijn. Maar dat was absoluut niet zo. Het schip zag er prachtig uit en was mooi afgewerkt. Ook buiten zag

alles er perfect uit behalve het teakdek, maar daar had hij mij al voor gewaarschuwd. Het dek is erg dun en bijna alle schroeven komen door slijtage bloot te liggen. Dat wordt nog wel een behoorlijke grote klus om het mooi te krijgen. Een van hun zonen studeert scheepstechniek en scheepsbouw dus wie weet ziet hij er een uitdaging in. In ieder geval hopen beide ouders dat. Tijd vliegt, als we uit elkaar gaan is het ruim lunchtijd en omdat we geen tijd hadden en geen zin meer hadden om naar de stad te gaan voor een brood, hebben we vlakbij de haven, bij de ‘rokeri‘ ons zelf verwend met een bordje “Fish and chips.” Om weer wat te “inbuiken” hebben we nog een wandeling gemaakt.  

Dinsdagdag 20 augustus, Vandaag niet zo veel te melden. We houden een rustig dagje, rommelen wat op de boot, tanken water, doen een handwasje etc. We maken nog een wandelingetje naar de stad om nog een paar inkopen te doen m.n. verse groente en brood want we hebben een hoopje dat we morgen of uiterlijk donderdag weer verder kunnen. Het wachten wordt een beetje vervelend mede omdat de wind niet echt veel te hard is maar wel uit de verkeerde hoek. De afstand die we moeten overbruggen is te lang om tegen de wind in te varen omdat dan de snelheid zomaar terug valt naar 4 knopen per uur of minder. Na de lunch maken we nog een wandeling naar het strand aan de zuidkant. Op de terugweg komen we langs de rokeri en kopen daar gerookte garnalen voor bij de borrel. Voor dat het zover is spitten we alle weerberichten nog even door en doen we nog wat klusjes aan dek zoals takelingen (einde van een lijn afbinden tegen het rafelen) maken aan diverse lijnen, vallen en schoten. Ook na het avondeten gaat er veel tijd verloren met het bestuderen van weerkaarten- berichten en gribfiles. Morgenochtend heel vroeg nogmaals kijken.........

Woensdag 21 augustus, 5:00 Uur, we worden nog voor de wekker af-gaat wakken van enkele vertrekkende schepen. Ik ga het bed uit om

de weerkaarten te bekijken. We kunnen vertrekken maar........ Als we vandaag niet gaan dan is de wind morgen echt pal tegen maar wel minder hard. Ik doe mijn verslag bij Willeke en ook zij kijkt mee naar de weerkaarten. Als we vandaag gaan, trekt de wind in de middag aan van 12 tot 14 knopen uit westelijke richting. Heel hoog-aan-de-wind dus. Je moet zeilen op de wind van vandaag, de wind van gisteren helpt je niet vooruit en de wind van morgen blijft misschien wel uit.

Nog voor zes uur varen we de haven uit. We kunnen vrijwel gelijk op koers Klintholm in Denemarken gaan liggen. 57 mijl te gaan!!!! De zon is niet veel langer op dan wij, en er staat (zoals voorspeld) weinig wind. We hadden gehoopt hoog-aan-de-wind te kunnen zeilen maar met  een windhoek van 20 graden zien we het niet zo zitten. Met het grootzeil op als steunzeil blijven we motorzeilen. Nog voor de middag trekt de wind aan van 12 tot 14 knopen met een enkele kortstondige uit-schieter naar 15 en 16 knopen. De golven bouwen snel op waardoor de bree-rust af en toe bijna stil valt. De motor gaat van 2100 toeren naar 2400 toeren en dan krijgt onze bree-rust er helemaal zin in. Ik denk zelfs dat zij de hele reis meer genoten heeft dan wij. Nou had de bree-rust al natte voeten maar met zoveel buiswater over was ze tot en met het grootzeil nat. Alleen de kuip hielden we nog droog en daar zaten wij. Vlakbij de Møn klifs wordt het water wel vlakker maar ook erg rommelig. Het was eerst niks, maar dit is het ook niet. 16:15 Uur lopen we de haven binnen. De ligplaatsen aan de kades zijn allen al bezet door hoofdzakelijk Duitse

schepen. Alleen de boxen met de kont in de wind zijn nog vrij. Maakt ons niets uit, we zijn al blij met een plek. Na het opruimen en opbergen van de zeilen gaan we onszelf eerst maar eens verzorgen want daar was vanmorgen niet veel tijd voor. Moe, maar met een voldaan gevoel kleden we ons wat netter aan en gaan we een visje snavelen bij het plaatselijke restaurantje. Heerlijke scholletjes die liggen te pruttelen en spetteren in de koekenpan. Als we met een ommetje langs de visserijhaven lopen horen we iemand roepen. Het zijn de Duitse kennissen met de witte bree-horn. We gaan ze even gedag zeggen. Op de kade praten we bij over onze beide tochten onder het genot van een snaps. Ze vertrokken een halfuurtje na ons en waren nog maar net binnen maarrrrrr.... Bijna alles gezeild met een paar grote slagen. Wel allebei zeeziek geweest. Petje af, wij konden het niet opbrengen om zo’n grote afstand te kruisen op zulk woelig water en dan bijna 70 mijl te moeten afleggen. Gelijk na de borrel gaan we weg want we kunnen ons voorstellen dat ook zei de zeilen willen bergen en zichzelf willen opfrissen. We zijn in KLINTHOLM, DENEMARKEN.

Donderdag 22 augustus, We blijven een dagje op het eiland Møn en maken een wandeling naar het stand aan de oostzijde van de haven. Wel een beetje lastige beslissing want er staat een mooie, bezeilde wind met mooi weer. Morgen staat de wind meer tegen maar is deze minder hard. Goed, zoals ik al schreef, we blijven een dagje.

Bij de havenmeester scoren we een mooi magazine over het eiland Møn en omdat daar prachtige foto’s in staan, die goed laten zien hoe groot en mooi de krijtrotsen zijn. Omdat de foto’s die wij vanaf zee nemen, nooit laten zien hoe intens groot dit fenomeen is (zie foto bij 21 aug.) dacht ik, waarom maak ik geen foto’s van het magazine. Bij deze dan. Als we bij de haven zien dat het lunchrestaurant een visbuffet heeft, met o.a. zo’n 12 tot 15 ingelegde haringsoorten zijn we verkocht. En dan heb ik het nog niet gehad over de vissalades, viskoekjes, gebakken scholletjes, frietjes en voor vleesliefhebbers ook wat vleesgerechten. Ongetwijfeld vergeet ik nog wat op te noemen. Na het eten is het tijd voor een wandeling. Via de vissershaven lopen we naar het strand aan de oostzijde. Van het zoeken naar (door grind) geslepen stukjes ge-kleurd glas komt niets, want de zee stond veel te hoog waardoor de grindstrook continu onder het water stond. Via de duinen lopen we terug naar onze bree-rust om daar nog verder van de zon te genieten.

We blijven buiten in de kuip zitten tot en met de ondergaande zon. Als dan de eerste mug zich aan-dient door zijn irritante manier van zoemen rond mijn oor, wordt het de hoogste tijd om naar bin-nen te gaan. Dat was ook wel nodig want we moesten nog weerberichten op-nemen, de route voor morgen uitzetten en dit dagboek nog bijwerken.

Vrijdag 23 augustus, Wind tegen 3 a 4 bft. toch gaan om 9:30 uur de trossen los en vertrekken we. Gelijk als we buitengaats zijn, gaan de  zeilen omhoog. Het is kruisen tegen de wind en tegen de golven. De golven maken het krui-sen lastig en wat ons betreft vervelend maar gelukkig blijven de golven beperkt tot iets meer dan een halve meter. Heel anders dus als eergisteren. We stoppen bij Hesnaes nog in Denemarken. Het heeft geen zin om verder op te

boksen tegen de wind temeer er morgen oost tot noordoostenwind wordt voorspeld We zijn een lange tijd niet in Hesnaes geweest i.v.m. verkeerde wind. We hebben zin om naar deze kleine, rustige haven te gaan en daar te gaan wandelen, langs de kliffen en door het grootste beukenbos van Europa. Alleen al de huizen in Hesnaes zijn bijzonder en de moeite waard om te bekijken. Ze hebben niet alleen rietendaken tegen de koude, winterse oostewinden maar ook hun gevels zijn extra voorzien van riet. Kleine ramen houden in de winter de kou- en zomers

de warmte buiten. We stappen nog even flink door en komen dan bij de kliffen. Niets vergeleken bij de kliffen van Møn maar toch erg hoog en bijzonde mooi. We krijgen een prachtig uitzicht over ons haventje. Per jaar verliest het land hier grond aan de zee en het zal niet nog jaren duren voordat ook dit berkenboompje naar beneden zal storten. Voorlopig houdt ze, met dank aan haar wor-tels nog stevig vast. Op de terugweg komen we nog langs (volgens ons) Runne-stenen maar we hebben ons er nog niet echt in kunnen verdiepen. We gaan er ons later op inlezen.

We doen een BBQ met kippenpoten. Zien er hier en daar een beetje zwart uit maar geen zorg, het was slechts het vel dat verbrande en dat konden we er zo afhalen. Het is waarschijnlijk (bijna wel zeker) de laatste BBQ die we doen tijdens deze vaarvakantie en was zeer geslaagd. Als toetje werden we getrakteerd op live music. Een van de zeilers begon accordeon te spelen en zong in perfect Engels, shanty’s waarvan ik er enkele kon meezingen. Hoewel de teksten soms verschil-de maakte dat voor de beleving niets uit. Als de zon onder gaat gaan ook wij onderdeks om de boel op te ruimen. Morgen weer vroeg dag.

Zaterdag 24 augustus, Vandaag hadden we de laatste reisdag met onze bree-rust en dat was een FANTASTISCHE ZEILDAG. De dag begon met wat weinig wind maar na een uur was er voldoende wind om te zeilen. Eerst een mooie bakstagkoers (schuin van achteren) en na de kaap bij Gedser werd de koers pal voor de wind. Met de bulletalie (tegen een gijp) op de giek en de genua uitgeboomd hadden wij en de bree-rust het prima naar de zin. Het was zo fijn om deze vakantie af te sluiten met zo’n geweldige zeiltocht. Aan alles komt een eind, zo ook aan deze reis van vier maanden waarbij we ruim 3200 km hebben gevaren, in mooie plaatsen zijn geweest en veel aardige, en lieve men-sen hebben ontmoet. Fijn dat jullie ons hebben gevolgd en bedankt voor alle aardige en lieve reacties op ons dagboek.