~~~_/)~~~_/)_/)~~~_/)~~_/)~~~~_/)~_/)~~~~_/)_/)_/)~~~_/)~~~~~_/)~~_/)~
>> augustus-3 >>http://www.breerust.nl/augustus_3.php

DRUK OP DE KNOP >> AUGUSTUS-3 >> OM VERDER TE LEZEN OF DRUK OP HOME OM TERUG TE GAAN

Zaterdag 15 augustus, Schande, gisteren helemaal vergeten te schrijven dat Edward makreel had gevangen en we deze op de barbecue voor consumptie gereedgemaakt hebben. Goed, vandaag zaterdag 15 augustus worden we wreed verstoord in onze nachtrust. Drie harde tikken op de voorpreekstoel!Havenmeester zeg ik tegen Willeke. Ik kruip de kooi uit en als ik buiten kom loopt de havenmeester al voorbij en zegt in het Deens dat het goed is. Ik wijs nog even op onze sticker die aangeeft dat we betaald hebben. Hij gebaard iets met zijn handen in de lucht van, sorry. Hij had blijkbaar de sticker niet gezien. Dan zie ik dat er dichte mist is. Is niet erg, denk ik. We zouden vandaag toch blijven. Ik kruip terug onder de klamme lappen maar kan de slaap niet meer vatten. Na een halfuur hou ik het voor gezien en ga de natte-cel (badkamer) in. Als ik een weerbericht opneem voor de komende dagen geven ze voor vandaag (zaterdag) NO draaiend naar ZO 5 kn. en zonnig. Morgen (zondag) ZO 7-9 kn. zonnig, maandag ZO 10-12 kn. half bewolkt en dinsdag ZO 7-9 kn en REGEN. Ik maak een plannetje, Vandaag (zaterdag) Grena. Zondag Ebeltoft. Maandag Åhus en Dinsdag met regen daar een dagje blijven. Edward en Roos vinden het een leuke stad en wij zijn er nog nooit geweest. Zij kunnen ons dan mooi de stad laten zien!Als iedereen wakker is stel ik mijn plan voor hetgeen met algemene stemmen wordt aanvaard. Wel wachten we tot de mist iets optrekt. Om 11:15 uur gaan de trossen los

en als we net de pieren achter ons laten zie ik wat vreemds in het water. Het blijkt een duiker die gewapend met harpoen aan het vissen is. Een klein bootje achter hem laat zien dat er een zwemmer/duiker is. De mist is nog niet geheel opgetrokken dus staat de radar bij. De Spiriwit is duidelijk op de radar, voor ons te zien (zie foto.) Nadat we de kaap bij het licht FORNÆS

passeren

komt er iets wind.

We kunnen zeilen zegt Willeke. We hadden daar niet op gerekend. Gezien de voorspellingen. We hadden de zeilen nog keurig opgedoekt onder hun beschermhuiken. We besluiten toch om het voorzeil gereed te maken zodat we kunnen zeilen. Met weinig wind en stroom tegen maken we toch zo’n 2,5 knoop voortgang. We kunnen ‘sleep vissen’ zegt Willeke, die mij schijnbaar geen rust gunt. Maar ja, ze heeft wel gelijk!De sleeplijn is nog maar net overboord of er zitten twee makrelen aan de haken. Helaas valt er één van de lijn met het naar binnen halen. Tot de haven ingang blijven we zeilen en vissen maar zonder verdere vangst. Als we in de haven liggen en uit de koelte van de zee zijn is het heerlijk warm in de kuip, met een lichte verkoeling van een flauwe bries. Straks bij de borrel hebben we een kleine versnapering. Gebakken makreel op toast. Vers van de Oostzee (klinkt beter als vers uit het Kattegat.)

‘s Avonds maken we nog een wandelingetje over de haven. Typerend voor deze tijd van het jaar is dat het ‘s nachts en ‘s morgens vochtig is. Helemaal als je nu, 22:00 uur, de douw al ziet optrekken. Het was weer een hele mooie dag.

Zondag 16 augustus, Mooi, warm weer maar geen wind. Ideaal om op de motor, onder de drie knopen te varen en te gaan vissen. Na uren heb ik beet!Helaas het is een “Pieterman.” Een klein agressief beestje met venijnige zeer gif-

tige stekels op zijn rug en kieuwen. Éen van de giftigste vissen in onze wateren, zo laat ik mij vertellen. Als het met sleepvissen niet meer lukt probeer ik het met de werphengel in een 30 meter diepe put. Een

Aalscholver heeft meer succes. Hij of zij heeft een flinke Kabeljauw te pakken en worstelt om deze naar binnen te krijgen. Toch maar weer sleepvissen. Een grote “Bruinvis” (kleine dolfijn) schiet uit het water en met een flinke plons is ze weer weg.   Onderhand trekt lang-zaam de mooie westkust van Denemarken voor-bij. Er is dus genoeg te zien en te beleven. Een klein vliegtuigje met een reclamesleep, vliegt langs de kust. Ik kan niet lezen wat er op staat maar we zien wel een hart. Later op de PC  zet ik het spiegel-schrift om en lees iets van; Houdt afstand, hartje en ???. Zal wel met de corona te maken hebben. Willeke gaat ook even sleepvissen, alleen ik ben de sleep! Als we in de haven komen constateer ik dat de waterpomp begint te lekken. Omdat het al laat op de dag is, gaan Roos en Willeke het stadje in waardoor ik even de tijd heb om de waterpomp te vervan-gen, voor een oude pomp die ik afgelopen winter heb gereviseerd. Beetje later als normaal gaan we aan de “Cobb” bar-becue van Edward. We hadden toch een paar gevangen visjes op de

barbecue maar dat was niet voldoende voor ons vieren dus werd het een “surf en turf” gerecht met een varkenshaas. Als afsluiting weer een prachtige zonsondergang. Vandaag liggen we dus in Ebeltoft, zie onder de knop “WAAR ZIJN WE.” Morgen plannen we naar Aarhus te zeilen. Overmorgen waarschijnlijk regen dus blijven we daar een dagje.

Maandag 17 augustus, We vertrekken met mooi weer en wat wind richting Aarhus. Helaas wordt de wind steeds minder. Er staat wel een nare golfslag waardoor de snelheid enorm geremd wordt. Uren knoken we met weinig wind om rond de kaap te komen. Uiteindelijk zetten we de motor even bij. We varen kort langs het vuur Sletterhage en

schieten diverse mooie plaatjes. Zodra we het vuur voorbij zijn is de golfslag heel anders en zeilt de bree-rust, zelfs met deze weinige wind toch lekker. Alleen niet voor lange duur want na een uurtje is de wind op. Alles geheel tegen de voorspelling in want deze beloofde ons 12 kno-pen wind. De motor neemt het over van het zeil en langzaam naderen we de (nieuwe) skyline van Aarhus de 2e grote stad van Dene-marken. Aarhus heeft een grote industrie haven. Een deel van deze schiereilan-den waren niet meer in ge-bruik en hebben plaatsge-maakt voor de nieuwe sky-line. Niets lijkt op elkaar afgestemd. Is het mooi, is het lelijk, is het mooi van lelijkheid of toch uiteinde-lijk te lelijk om mooi te zijn? Voor we de grote en lange jachthaven invaren

zien we, dat de kade bij de nieuwbouw een beach-promenade heeft met vele zwemmogelijkheden. Als we een plek in de haven hebben gevonden liggen we aan de toevoerweg naar de beach-promenade het-geen een gezellige drukte is. Het is net als op een terrasje in een stad, leuk mensjes kijken. We doen op de bree-rust een “happie en een sappie” en heb-ben ontzettend veel lol. Het inspreken van een filmpje voor de trouwdag van Joyce en Niels wordt dan ook wel een van de leukste filmpjes die we ooit hebben gemaakt. Zowel ‘take- 1, 2 en 3.’ In ieder geval een filmpje met heel veel lachen. s’ Avonds in bed hoor ik Willeke weer in de lach schieten. Alleen al omdat ze terug denkt aan de eerdere opnames.

Dinsdag 18 augustus, Ik sta vroeg op want ik wil om 9:00 uur bij een watersportzaak zijn. De watersportzaak is 12 km hier vandaan dus dat wordt aardig doortrappen op ons vouwfietsje. Tegen elf uur ben ik terug. Alles is gelukt wat ik wilde, dus was de moeite niet voor niets. We gaan met z’n vieren de stad in en lopen

eerst naar het centrum en de Dom-

kerk. Ongelofelijk hoe ze zo’n kerk

vroeger konden bouwen. Als we de

kerk uitkomen regent het of beter

gezegd, het giet. Het is lunchtijd,

we duiken een mooi Frans restau-

rant in. Laten ze daar mosselen

hebben. De keuze was snel gemaakt

4x mosselen!Na het eten is het

droog en horen we dat het voorlopig

een paar uur droog blijf.

We gaan verder het centrum

van Aarhus verkennen. Ook mor-

gen blijven we nog een dagje en dan

hopen we wat meer cultuur te snuiven. Als we in de stad een warenhuis “Sailing” zien dan weten we dat die altijd een mooi vergezicht hebben met een uitkijk platform. Altijd met een glazenvloer. Willeke en Ed gaan samen naar boven. Roos en ik staan klaar voor de foto’s. Dat mannetje met die paraplu is Edward. Ik zie Willeke, schoorvoetend op de glazenplaat lopen.

Woensdag 19 augustus, Het is 15:30 uur Als we terugkomen van een mooie, leuke, interessante dag in Aarhus. Het was op zich al een stevige wandeling om naar ons doel te komen n.l. “Den Gamle By.” Een beleving in tijd!In de stad Aarhus (ook wel Århus geschreven) is een stad gemaakt die je meeneemt van het jaar 1874 t/m 1974.  De foto hieronder van de folder geeft een goede indruk. Het is niet alleen 

maar statisch maar juist dynamisch met dingen die bewegen, mensen in klederdracht die ambachten uitvoeren en je er van alles over willen vertellen. In Zweden heb ik (Jan) dit ook al eens meegemaakt samen met Bart en Marijke

toen Willeke naar huis was om de verjaardag van haar moeder bij te wonen. Toen, was het hartstikke leuk, maar ook nu weer een  hart-stikke leuke, mooie en een bijzondere erva-ring. Ook het eind van het park waar je in de jaren 50, 60 en 70 komt is voor ons (oudjes) een leuke herinnering. Ik laat de foto’s maar eerst spreken en zal af en toe wat toelich-ten (indien nodig.) Helemaal ervaren zoals wij het ervaren hebben kan natuurlijk nooit. Je kan natuurlijk wel op internet googlen op “Den Gamle By Aarhus Denmark.” Succes!

Je loopt dus door een stadje in verschillende tijden. Je ziet de verschillen in tijd maar ook in rijk, minder rijk, middenklasse, arbeidersklasse en armoede hoewel de laatste, niet echt belicht werden. Maar natuurlijk ook de economie, oorlogen en technische vooruitgang kwam aan bod. Het laatste deel (de paarse stippen op het kaartje)

waren niet alleen boven- gronds maar ook onder-gronds. Waarschijnlijk om te kunnen uitbreiden  is men ondergronds gaan werken. De voeten lieten het eigenlijk niet meer toe maar toch hebben we dat allemaal gezien. Er stond zelfs een enorme locomotief ondergronds waardoor je niet in de gaten had dat je -2e etage bent.

Ook oude lachspiegels kwamen aan bod. De spiegel waarop ik nog dikker ben heb ik maar weggelaten. Lange benen is minder erg. We hebben hoogst-waarschijnlijk alles gezien. Zeker het Fiatje 500 met naar achtere openslaande deuren is ons niet ontgaan. Het vermoe-den dat het een opwind-autootje is, vonden we wel erg leuk.   Als we de draaihekken doorgaan en “Den Gamle By” verlaten gaan we toch nog even de berg op in het park om de windmolen te zien maar vooral om naar de “Green Houses Botanical Garden” te wandelen. Onze voeten zijn ‘killing’ maar we moeten doorbijten en via de stad terug lopen.

Donderdag 20 augustus, Ik stap al vroeg op ons vouwfietsje om de waterpomp op te halen.

Als het goed is hebben ze deze voor ons gereviseerd. Ik ben ruim voor de openingstijd

aanwezig en had de mazzel, dat het alleen maar licht spetterde. Als ik op de plaats van

bestemming kom gaat het regenen. De winkel is nog dicht maar als ze me bij de werk-

plaats zien staan doen ze de duur voor me open. We zijn er nog mee bezig, zegt de

vriendelijke eigenaar van de zaak. Ik moet dus nog even geduldig zijn. Uiteindelijk is

de waterpomp klaar en spreekt de monteur het werk met mij door. Dan komt het

moment van afrekenen hetgeen best wel spannend is want ik weet wat een revisieset

in Holland kost en dan nog de arbeidsuren. Als ik uiteindelijk het bedrag hoor valt

mij dit behoorlijk mee want ik had op zijn minst het dubbele verwacht. Ik krijg nog

een kaartje van de monteur met zijn GSM nummer. Mocht de as er verder in moeten

dan kon ik bellen en zou hij aan het einde van de dag nog even langskomen. Super aardig

natuurlijk maar als ik het zo bekijk, dan ziet het er perfect uit dus verwacht ik daar geen

probleem mee. Inmiddels is de regen overgegaan in licht spetteren. Fietst toch terug een

stuk fijner als regen. Terug op de boot begint het gelijk weer te regenen. Heb ik dan toch een

engeltje op mijn schouder? Ik begin gelijk met het demonteren en monteren van de oude- en gereviseerdepomp. Best nog een klusje omdat ook de slangpilaren omgezet moeten worden. Nog voor de middag kan ik testdraaien en is alles goed. De regen is overgegaan in gieten dus van uitvaren komt niets meer. De komende dagen wordt er harde wind voorspeld. Maar dat zien we dan wel weer. Ik had vandaag geen foto’s maar gisterenavond kwamen Edward en Roos vragen of we mee gingen wandelen over de nieuwbouw die hier nog in volle gang is. Met de telefoon heb ik

daar foto’s van gemaakt die ik hierbij zal plaatsen. De eerste foto is een luchtfoto van de oude situatie toen het nog havenindustrie-terrein was. De pijl geeft de haven aan waar wij liggen. Achter onze bree-rust (foto) wordt er hard gewerkt maar we hebben er geen last van. Heel veel appartementen zijn al bewoond maar niets is echt af. Hetgeen mij enorm opvalt is dat het erg krap op elkaar is en als ik het volk zie dat op straat loopt dan wonen er overwegend jonge mensen in deze oude haven-kwartier. Mooi of lelijk? De bewoners zullen het wel mooi vinden. Ik moet er nog even aan wennen. Het ligt er ook aan waar je woont, zeezicht, havenzicht of kijk je tegen ander woningen aan. Oké, genoeg geschreven. Nu maar weer plaatjes kijken.

Vrijdag 21 augustus, Er komt een box vrij. Ondanks de harde wind gaan we toch verplaatsen. Het is vrijdag, m.a.w. het is weekend. Iedereen gaat uit en komt pas laat terug. Zoals wij lagen (langs de kade) heb je daar al snel wat

hinder van. Denk aan mensen die om 2 á 3 uur ‘s nachts naar huis lopen en hard of baldadig praten. Met de luiken open hoor je dat dan alsof

ze naast je boot staan. Enfin, als de regen ophoudt en het ondanks de harde wind mooi weer wordt, maken we een wandeling naar de pieren met nostal-gische schepen. Op de terugweg komen we bij een uitbater “Hantwerk” ge-naamd. Ze brouwen hun eigen bieren.

Op een schoolbord hebben ze hun bieren, met de respectievelijke beschrijving staan. Edward kiest een pils en ik een donker biertje die bitter is.  De dames kiezen een Cava/Rose. Ondanks deze lekkere drankjes moeten we toch nog wat energie kwijt. We wandelen via de

havenzijde naar de stad. Via het

‘Opera huis’ lopen we het centrum

in en zien een hele andere stad. Zoals ik al eerder schreef, het is weekend, alle cafés en eetgelegenheden zitten vol met, vooral jonge mensen. We zijn extra alert i.v.m. corona. Ik lees net dat er veel jonge mensen corona hebben maar die hoeven bijna nooit opgenomen te worden. Oudere mensen daar aan tegen moeten veel vaker opgenomen worden en ligt het sterfte cijfer veel hoger. Morgen nog harde wind maar zondag kunnen we hoogstwaarschijnlijk weer een stapje zuidelijk.

Zaterdag 22 augustus, Als we, na een goede nachtrust, wakker worden en geen last hebben gehad van feestgangers lijkt het wel of we zouden kunnen vertrekken. GEEN WIND!Als ik vervolgens het weerbericht bekijk op de GSM dan zie ik dat er om 11:00 uur wind komt en ‘s middag veeeeel te hard. We doen alles lekker rustig aan en als er niets meer te doen is dan ga ik toch maar weer verder met het vervangen van teakproppen. Edward (epoxy specialist) komt mij helpen en voordoen hoe je celcoat reparaties kan doen en doet voor mij drie plekjes. Hier ben ik heel blij mee want het ziet er gelijk al heel veel beter uit. Ik tel nog een stuk of 12 teakdopjes  op het dek en dan is het gehele dek gedaan. Daarna nog de kuip. Tegen de tijd dat we in Fehmarn zijn ben ik er mee klaar en heb ik misschien ook nog wel celcoat reparaties gedaan. Ook Willeke zit niet stil en doet een was op de hand. Wind genoeg om het te drogen alleen dreigt het af en toe met regen. Samen gaan we, nadat de was naar binnen is, boodschappen doen.

Op het moment dat ik dit schrijf is Willeke aan het koken voor morgen want dan komen Edward en Roos bij ons eten. De geur van het koken maakt me gek, maar iets pikken is er niet bij!Straks gaan we naar Edward en Roos voor een aperitief en een driegangen diner. Inmiddels 23:00 uur. Heerlijk gegeten, voor- en hoofdgerecht en toetje. Als verrassing kregen we nog, zeer professioneel gemaakte Irish coffee. Het was weer een super gezellige avond. Misschien kun-nen we morgenmiddag naar HOU, een haven 17 mijl zuidelijker. We zullen zien.  

Zondag 23 augustus, Ons schip heet dan wel “bree-rust” maar ze wil niet voor altijd in de ruststand liggen. Als we het weerbericht kijken zien we dat de wind in de ochtend zuidwest is en in de middag meer west wordt. Wel zullen er windvlagen staan want ze geven van 10 tot 22 knopen wind. Morgen voorspellen ze, licht bewolkt, westenwind 10 tot 13 knopen. Omdat we dan overwegend zuidwest moeten varen, kunnen we dus beter nu een stukje opschuiven. We stellen aan de Spiriwit’s voor om vanmiddag te vertrekken naar HOU. HOU ligt 17 mijl naar het zuiden waarvan het laatste deel dan hoog-aan-de-wind zal zijn. Met z’n allen, besluiten we te vertrekken. Als je naar de luchten en de wind kijkt, denk je: hmmmmm is dit de juiste beslissing? Zoals de foto’s onder laten zien is het Jantje lacht, Jantje huilt. In het ene geval ruime knik in de schoot met 10 knopen wind en soms oploevend met 20 knopen. In het andere geval Zwarte luchten met regen (die wij gelukkig net niet kregen) maar wel met veel wind. Om 16:O0 uur lopen we de haven binnen. We hebben eerst op zee, tien minuten gedobberd om een zware bui voorbij te laten gaan. We moeten even zoeken maar dan vinden we toch nog twee geschikte vrije plekken in de haven van HOU. De voorspelling van die ene bui, vanaf 12:00 uur tot 13:00 uur, met 1 druppeltje regen? Die hebben we niet gezien. Twee zeer zware regen-buien met heel veel wind er in wel. Maar we mogen niet klagen (doen we ook niet) want we zijn niet nat geregend!

Maandag 24 augustus, 7:45 Uur vertrekken we. Onze buren die gisterenavond nog bij ons aankwamen liggen hadden we geïnformeerd van ons vroege vertrek. Keurig netjes vertrokken zij een kwartier voor ons. Vandaag is Middelfart ons doel. Middelfart ligt zo’n kleine 40 mijl zuidwestelijk op het eiland Fün.  Er is weinig wind maar we kunnen toch met voldoende snelheid zeilen. Helaas is het van korte duur en eigenlijk gaat het zo de hele reis. dan weer een uurtje zeilen en daarna weer op de motor bij gebrek aan wind. Als we in de sund naar Middelfart komen staat daar 2,5 knopen stroom mee en als we op motor, op de 40 meter hoge brug af-

varen, gaan we bijna dwars door het water om in een rechte lijn te

kunnen varen. Het water kolkt om ons heen door de enorme diepte ver-schillen van 10 meter tot 40 meter diep. Met 2,5 knopen raast die enorme massa water van noord naar zuid. Als we weer op open water komen vervaagd de stroom tot nog geen halve knoop mee in dit geval. Een paar uur na aankomst in de Lystbåde jachthaven maken we een wandeling door een park naast het water waar we ‘s mid-

dags nog voeren. Terug op onze schepen krijgen  we nog een mooie zonsondergang. Morgen zeilen we waarschijnlijk naar Kolding.

Dinsdag 25 augustus, Prachtig weer maar nauwelijks wind. We willen naar Kolding een grote plaats in Jutland Denemarken. Het is maar 9 mijl varen. Omdat we geen haast hebben besluiten wij, om te gaan zeilen. Nou, ik kan je zeggen dat hier, in dit gebied zeilen met weinig en soms geen wind een hele uitdaging is. Door de eilanden, sterke

stroming en verspreidde diepte- en ondieptes is het heel lastig om aan-de-wind te zeilen. Soms ga je geheel onverwacht overstag of heb je van het ene- op het andere moment één of anderhalve knoop stroom mee of tegen. Toch hielden we het vol en bleven we zeilen. Dat om twee redenen; We zagen een paar keer een Zeehond. Één kwam zelfs naar ons toe zwemmen. Tweede reden is dat we op bepaalde plaatsen

scholen met bruinvissen zagen. Over de bruinvissen zal ik morgen een stukje schrijven. Het vaarwater in het Fjord naar Kolding is voor een groot deel erg ondiep. Gelukkig is er een gegravengeul van 8 meter diepte dus als je binnen de staken blijft is er niets aan de hand. Alleen al voor het Fjord is het de moeite waard om naar Kolding te gaan en hoe dich-ter je bij de stad komt, hoe mooier de optrekjes. Of laat “jes” maar weg, zie foto rechts. Om 12:15 uur meren we af in de smalle haven met vrij kleine boxen. Edward vangt ons op en omdat het zo krap is ben ik erg blij met zijn hulp. Een uurtje later gaan we de stad in. Morgen is er regen voorspeld en dan

komt er misschien niets van. De wandeling naar de stad, langs de uit-loper van het Fjord is mooi. Kom je in de stad dan is het erg industrieel en moet je nog een kwartier doorstappen om in het centrum te komen. Het rode vakwerkhuis naar Duits voorbeeld had een hele geschiedenis die we perfect vertaald kregen met een vertaal-app die ik heb. Het is het oudste Herenhuis in Kolding. Er zit nog een kanonskogel in de muur van de veldslag om Kolding, op 23 april 1849. Het was even zoeken maar aan de achterkant van het huis vonden we de kogel (zie gele pijl.) Het centrum is gezellig. Langs een uitloper van het Fjord drinken we op een terras een drankje. In de avond krijgen we de eerste regenbui en trekt de wind iets aan. Voor morgen voorspellen ze de hele dag regen. Als dat ook zo blijkt, dan blijven we een extra dagje in Kolding liggen.

Woensdag 26 augustus, De wind is er vannacht wel even geweest, maar lang niet de voorspelde 30 knopen. De regen is wel gekomen en gebleven. Vandaag dus een rustdag (ha ha ha.) Uit Nederland krijgen we bericht over een zomer-storm die met zijn windkracht 9 tot 10 veel schade veroorzaakt. Wij houden een rustig dagje. Als ik naar de haven-meester ga om te betalen, neem ik wat folders mee over Kolding. Ook krijg ik een ansichtkaart met twee dolfijnen er op (zie foto.) Dit zijn Bruinvissen waar ik gisteren ook over scheef. Achter op de kaart staat een stuk geschreven (in het Deens) over deze “Bruinvissen.”  Ik scan de tekst en laat er de vertaal-app op los en lees het volgende:    

Bruinvis: (Phocoena phocoena) De bruinvis is de enige broedwalvis in de Deense binnenwateren. In de Kleine Belt is de populatie bijzonder dicht. Tot 3.000 bruinvissen dartelen in de stromende wateren. Het wordt beschouwd als een van de dichtste populaties ter wereld. Ze zijn hier omdat er genoeg voedsel voor ze is. Door de geologie en waterbewegingen van de Kleine Belt zijn er veel kleine vissen die de favoriet van de bruinvis zijn. Ze vangen hun voedsel op met behulp van biosonar, net als elke andere walvis. Met behulp van echo's (in de frequentie van haaien) en zeer krachtige geluids-golven, die de bruinvis zelf uitzendt, kan hij prooi gemakkelijk lokaliseren, zowel richting als afstand tot de prooi.

Bruinvissen kunnen gemiddeld zo’n anderhalvemeter worden en ongeveer 55 Kilo gewicht. Max 1,8 meter en 60 Kilo.

Donderdag 27 augustus, Vannacht zware regenbuien en harde wind. We hadden een dunne lijn als spring uit-gezet maar met de harde wind was dat, mijn inziens,  onder bemeten. Het houdt mij zo bezig dat ik niet meer kan slapen. Ik ga het bed uit, trek een jas aan en zet een tweede spring uit, maar nu eentje die sterk genoeg is. De regen en wind, striemde tegen mijn blote benen. Eenmaal binnen moest ik me eerst afdrogen voordat ik de warme dekens om me heen kon slaan. 7:30 Uur gaat de wekker. Ik verwachtte wat slaap tekort te hebben maar dat blijkt niet zo. We gaan gelijk onze gang zodat we om 9:00 uur de trossen los kunnen gooien. Iets makkelijker gezegd dan gedaan. Het vaarwater tussen de boxen is net even meer dan 10 meter. De bree-rust is 11,2 meter plus iets meer i.v.m. beslag. Ik moet dus eerst aan de overzijde een box invaren (waar ook een boot in ligt) dan de neus van het schip voorbij een meerpaal manoeuvreren etc. Pfffffff...... Het is weer gelukt. Ik neem me (weer) voor, niet meer een smalle haven invaart te nemen. Het is dreigend weer en een-maal buitengaats in de sund staat er best veel wind. We besluiten om de sund op voorzeil te doen. Achteraf de juiste beslissing want we maken voldoende snelheid. Het leuke huisje op de foto is slechts een bij-huisje (zie ook foto er onder.) De sund is echt mooi. Met stroom mee en met de harde wind schieten we er doorheen. Als we de sund naar stuurboord uit verlaten, gaan we op een klein eilandje af. Er staat zo’n hevige stroom dat het water daar tegen het eiland botst en enorme pieken in het water veroorzaakt. We proberen er wat foto’s van te maken, maar in het echt is het meer spectaculair. Op het deel waar we de vorige keer zoveel Bruinvissen zagen, stond er nog steeds heel veel stroom mee! Met 6 knopen door het water, maar door de stroom, met 7,4 knopen over de grond gemeten, schieten we (nog steeds alleen op voorzeil) vooruit. Het doel was het eiland Aarø maar we hebben twee redenen om een ander doel voor

te stellen aan de Spiriwit’s. In de 1e plaats, omdat de wind zo gunstig is en het zo lekker zeilt. In de 2e plaats omdat onze vrienden Marijke en Bart met

hun nieuwe camper onderweg zijn naar Zweden. Omdat ze via de bruggen van Denemarken gaan komen ze zo goed als langs ons, indien wij naar Aabenraa zeilen. Onze Vlaamse vrienden begrijpen het en vinden het een goed plan. Het is voor Aarø als donkere wolken, meer wind en regen aankondigen. Schepen achter ons houden het voor gezien en stop-

pen in Aarø. Omdat wij doorgaan blijven we het slechte weer net ietsjes voor. Als de depressie voorbij is, zakt ook de wind in en hijsen we alsnog het grootzeil er bij, om voldoende voortgang te houden. Als we het Aabenraa-fjord in zeilen trekt de wind aan tot hard en hebben we voor het eerst dit jaar, in vlagen wind, de gangboorden in het water. De Spiriwit snijdt door het water, het is een prachtig gezicht. Willeke neemt de wacht en het roer over zodat ik foto’s kan nemen van de Spiriwit. Het is moeilijk om een rechte horizon te krijgen dus schiet ik extra veel foto’s.

Om 16:00 uur meren we, na 40 mijl af in de marina van Aabenraa. We ruimen de boel op en gaan nog even de stad in om een eerste kennismaking te hebben met de stad. Het is nog een stuk lopen naar het centrum welke heel gezellig lijkt, als er volk zou zijn. Nu was het uitgestorven, maar het was dan ook wel ruim na vijven. We hebben geen zin om te gaan koken en zeker niet nadat we een goed restaurant vinden die gezellig druk en ook nog eens niet duur is.

Aabenraa's geschiedenis: De traditionele zeilstad Aabenraa ligt tot aan de fjord. Aabenraa heeft een bijzonder lange voet-gangersstraat met gezellige cafés, leuke restaurants en interessante winkels die leiden tot een breed cultureel aanbod.

De lange maritieme traditie is te zien en te lezen in het maritiem museum en voor kunstliefhebbers is het kunstmuseum Brundlund Castle de juiste keuze.  Het nabijgelegen bos met veel wandelpaden biedt een ideale omgeving om gezellig en rustig te wandelen of fietsen.  Als u niets wilt doen, kunt u op het heerlijke stadsstrand liggen en genieten van de zon.

Vrijdag 28 augustus, Het lijkt wel een bakkerij binnen in de bree-rust. Willeke heeft een appeltaart gebakken. Ik mag (moet) de appels schillen en snijden en heb dus ook een bijdrage in het eindresultaat. Inmiddels een lange traditie, die we doen als we Marijke, Bart en Dubbel gaan ontmoeten, tijdens onze reizen met de bree-rust. Marijke, Bart en Dubbel zijn onderweg naar Zweden en maken een stop om ons te ontmoeten. Inmiddels wisselen buien en een

mager zonnetje, zich af en giert de wind door het wand van alle schepen in de haven. Net na de middag arriveren onze vrienden. Het was weer een hartelijk weerzien maar toch met gepaste afstand i.v.m. corona waardoor het omhelzen niet kon plaatsvinden. Natuurlijk gaan we eerst de nieuwe camper bekijken. Inmiddels hebben wij best wel wat cam-pers gezien maar deze zit nog slimmer in elkaar en spreekt ons m.b.t. de indeling erg aan. Onze vrienden hebben Champagne om ons weerzien met elkaar te vieren. Als we overgaan op de koffie hebben wij de

appeltaart, inclusief Deense vlaggetjes.

‘s Avonds komen Marijke, Bart en Dub-bel bij ons op de bree-rust en stellen wij hun voor aan Roos en Edward. Op gepaste afstand (i.v.m. corona) hebben we een gezellig praatje met z’n allen maar ook nu drukt corona zijn stempel. Willeke heeft een heerlijke macaroni “ala Bart” gemaakt en dat was weer een

groot succes. Onze vrienden gaan morgen verder naar Zweden. We spreken af om ze dan uit te zwaaien. Als ze net een half uurtje terug naar hun camper zijn en ik dit aan het schrijven ben, begint het te onweren en nog even later valt de regen met bakken naar beneden. De flitsen en de donderslagen galmen door de sund waardoor het lijkt of het recht boven ons is. We hebben wel te doen met Dubbel want die is zo ontzettend bang met onweer. We app’en nog met elkaar maar dan is het toch tijd om het voor-onder op te zoeken terwijl het gedonder en flitsen weer in hevigheid toeneemt. Ook de regen die bijna gestopt was komt weer terug. Het lijkt wel of het blijft hangen in de sund. Gelukkig is dat niet zo en trekt het (langzaam) voorbij. ik ga slapen met het liedje; Zachtjes tikt de regen.........

Zaterdag 29 augustus, Onze lieve vrienden gaan weer een stukje verder met hun mooie nieuwe camper. We nemen afscheid maar als het goed is gaan we, met onze beide campers in oktober nog wat ondernemen. Terug op onze schepen besluiten we nog een dagje te blijven. Het is een mooie stad en we hebben er nog, te weinig van gezien. In het begin zijn er nog mooie, stille straatjes en als de lange winkelstraat begint is het gezellig druk. Boven de

winkelstraat hangen prachtige bollen

met mooie kunstbloemen en ook in de

winkels keert dat thema terug. Edward toont

belangstelling voor een orgel en orgelman en

mag een stukje spelen. Hij speelt ook heel

mooi gitaar dus dat kun je wel aan hem over-laten. Het klonk echt heel mooi. Even verder-

op, op één van de pleinen staat een Jazzband

te spelen dus ook daar blijven we even (op

gepaste afstand van personen) hangen.

Willeke maakt een filmpje voor haar ouders

(doet ze heel vaak en is ze erg goed in) en ik

maak een foto van haar, als ze staat te filmen.

Ook Edward en Roos genieten volop van de

Jazz en hebben niet in de gaten dat ik, met telelens een foto van ze maak. Mooi hé.

Als we aan het einde van de straat

zijn keren we om en gaan we lang-

zaam terug. In een leuk zaakje drin-

ken we wat. De eigenaresse houdt

een praatje met ons en geeft ons heel veel tips voor als we morgen naar Sønderborg zeilen. Ze is onderwijzeres geweest in Sønder-borg maar sinds dit jaar heeft ze dit gezellige zaakje en runt het, samen met haar gezin. Als we langs de kerk lopen, horen we orgel muziek. Edward krijgt het voor

elkaar dat we binnen in de kerk mogen kijken en luisteren terwijl de organiste aan het repeteren is. Het is weer een fantastische dag en pas 17:00 uur!

Zondag 30 augustus, GEEN WIND!Komt niet zo vaak voor maar je kunt ook verwaaid liggen door gebrek aan wind. Bij geen wind is er één voordeel, je kan dan wel op de motor varen en dat is wat wij doen. De Spiriwit vaart schuin

voor ons. We hebben alle zeilen, opgedoekt onder de huiken gelaten, omdat we geen wind verwachten. Voor we aan het einde van de sund zijn komt er toch wat wind. Onder het, op motor varen, maken we de zeilen gereed en kunnen we met 5 á 6 knopen aan-de-wind zeilen. Spiriwit verkiest het vooralsnog op motor te blijven varen. Als het een bakstag wind wordt zien we steeds meer zeilschepen en begint het zowaar druk te worden op het water. Een aantal schepen hebben de spinnaker gehesen. Het is zondag dus einde weekend voor vele Denen. We zien ook veel Duitsers. Logisch want Duitsland is hier niet ver vandaan en augustus is nog een volle vakantiemaand voor Duitsers. Af en toe is het dobberen bij gebrek aan wind zodat we de motor bij zetten. De sund in, naar Sønder-borg halen we de zeilen weg i.v.m. gebrek aan wind. De eerste brug is 30 meter hoog en kunnen we makkelijk onderdoor. De tweede brug bij de stad moet wel draaien. Er liggen al veel schepen te wachten. We hebben geluk want als we vlakbij zijn gaat de brug draaien en kunnen we er door. Gelijk na de brug meren we af tegen de kade. Het is een gezellige drukte op de boulevard en langs ons schip.

Maandag 31 augustus, Laatste dag van de maand. De zeilvakantie 2020 zit er bijna op. We mogen en zullen niet klagen want het was een fantastische vakantie en we hebben nog een paar dagen, voor we de bree-rust winterklaar

gaan maken. Eventueel gaan we ook nog wat onderhoud plegen maar dat ligt ook aan het weer etc. Vandaag zijn we in Sønderborg blijven liggen en maken we een wandeling naar het slot en slot-tuin. Daarna lopen we via leuke straatjes naar het centrum. In Aabenraa kregen we

een tip om in Sønderborg ergens

te lunchen, vlak bij de brug met uit-

zicht op het water. De lunches zou-

den daar erg goed zijn dus willen

we dat wel eens meemaken. Ik hoef

niets meer te zeggen want de foto’s

spreken voor zichzelf. De rest van

de dag doen we rustig aan en zitten

we lekker te lezen of te schrijven.

Ook mensen kijken die over de

boulevard

lopen, is een

ontspannen

bezigheid.